Verwondering over mijn energie

Hoe je zo maar ineens drie dagen lang kan feesten.

Afgelopen weekend was het zover. De koningsdagfeesten in Denekamp, en wel vier dagen achtereen, haha! Toch leuk hoe zo’n dorp zich in zulke feestelijkheden hult. In geen enkel ander dorp in de omgeving was het meerdere dagen feest. Van tevoren hadden we kaarten besteld voor de vrijdag- en zaterdagavond. Koningsdag zelf was vrije toegang. Er kwamen best veel bekende Nederlandse artiesten, dat is altijd leuk. Vol goede moed en gewapend met mijn noisecancelling oordoppen gingen we vrijdagavond naar de feesttent. We waren er duidelijk veel te vroeg. Er waren om 20 uur nog maar weinig mensen. We gingen aan één van de biertafels zitten en namen wat te drinken. Een minpuntje van april is dat het ‘s avonds nog snel afkoelt. Vanwege de kou toch maar alvast de tent in, ook al duurde het nog wel even voor de eerste artieste zou optreden. Eigenwijs als ik ben pas (te) laat mijn oordoppen in gedaan…. En na het optreden toch maar naar huis gegaan, want bekaf en stervenskoud! Hmm….niet helemaal wat ik in gedachten had.

Zaterdagavond gingen we een uur later, zodat we gelijk bij binnenkomst de eerste artiest konden zien. En, wijs geworden van de avond ervoor, gelijk maar m’n doppen in gedaan…. Dat ging een stuk beter. Een volle tent, dus ook minder koud. Volhouden tot het einde zat er niet in, want dat werd ver na middernacht. Nou, dat is toch echt te veel van het goede. Ik kon ook niet meer ergens zitten, behalve buiten in de kou, dus dan gaat de duizeligheid snel de kop op steken. Maar uiteindelijk toch met een goed gevoel naar huis. Gek genoeg kon ik beide avonden best goed slapen. Zondag hebben we een pauze dag genomen. Er was niet iets wat we graag wilden zien, dus gewoon lekker een avond en dagje thuis gebleven. En hoe bijzonder, ik was nog steeds niet kapot….wanneer komt die enorme dreun?

Koningsdag zelf zijn we traditioneel begonnen met de vlag uit, koffie met oranje tompouce en de TV aan, haha! Deze traditie houden we al jaren in ere! We gingen lekker een stuk fietsen. Voor we er erg in hadden, hadden we 30 km in de benen. Toch fijn, zo’n E-bike! ‘s Middags appten onze lieve buurtjes dat ze op het feestplein waren en zijn we ze op gaan zoeken. Heerlijk buiten in het zonnetje, bomvol feestterrein, maar wel super relaxed. Geen geouwehoer of narigheden, gewoon heel gezellig! Aldus zijn we de hele middag gebleven, om aan het begin van de avond shoarma te halen en bij elkaar thuis op te eten. Hoe heerlijk ouderwets, zoals “vroeger”, haha! Na het uitgaan aan de shoarma!

En toen waren alle feestelijkheden weer voorbij en had ik dinsdag weer gewoon BreinFit. Robin was weer aan het werk, wel lekker thuis. En nog steeds ging het wel goed met me. Bij BreinFit was ik wel sneller moe en duizelig, maar het ging verder best wel ok. Ik snapte er niks van….wanneer komt die klap? …. Daarover nadenkend kwam ik tot de conclusie dat Ketogeen leven echt meer energie oplevert. Dat heb ik al wel eerder gemerkt, maar nu viel het me weer extra op. Voorheen had ik er, serieus, na de eerste avond al compleet vanaf gelegen. Een ander voordeel wat ik me bedacht, is dat Robin de week er aan voorafgaand veel thuis heeft gewerkt en dat scheelt mij altijd enorm veel “stress”. Ik voel dan veel minder de druk van de verantwoordelijkheid die ik heb voor mezelf en Krisi. Dat kost me dus minder energie, die ik dan weer kan gebruiken om te herstellen.

Natuurlijk ben ik nu moe, natuurlijk moet ik ervan herstellen, maar dat is minder erg als je superleuke dingen hebt gedaan. Dat heb ik er dan gewoon voor over. We hebben fijne herinneringen gemaakt en dat is veel waard. De verwondering blijft, NAH blijft je verrassen, regelmatig negatief, maar soms ook ineens heel positief! Een mooie, afsluitende gedachte. Bedankt voor het lezen! Tot de volgende blog!