De hitte overleven

Hoe moe je wordt van de warmte en wat dat met je hoofd doet

Tja, we zullen er aan moeten wennen…. De zomers zullen in de toekomst veel vaker heel erg warm zijn. Dat vind ik op zich niet erg, alleen dat brein van mij vindt het niet zo grappig. Mijn temperatuur regulering is volledig weg. Ik heb het koud en/of warm wanneer dat helemaal niet logisch is. Nu, in de zomer, vind ik vooral de warmte moeilijk. Mijn lijf koelt niet af, maar blijft warm en plakkerig. Alleen een snelle douche helpt dan. Lekker duurzaam ook….. En doordat mijn brein daar heel druk mee is, vergeet mijn brein dat het ook nog andere dingen moet doen. Wat tot gevolg heeft dat praten moeilijker gaat, ik het sneller benauwd heb, niet meer goed kan nadenken en ik van alles uit m’n handen laat vallen, enz.

Gelukkig hadden we al airco op de slaapkamer en hebben we sinds kort ook een airco in de woonkamer. Dat scheelt enorm. Betekent wel dat ik dus alleen maar binnen ben en nauwelijks buiten kom. Maar ik heb het niet de hele dag heet en dat is me veel waard. Slapen gaat echter niet zo soepeltjes, ondanks de koelte van de airco. Afgelopen nacht koelde het buiten eindelijk weer eens goed af en konden we lekker met de ramen open slapen en de airco uit. Dat was een verademing! Ik lag al om 21 uur in bed, want bekaf en kwam er pas om 9 uur weer uit! Ben je toch ineens even een ander mens. Ik heb zelfs Krisi zelf uitgelaten en omdat het buiten ook nog best koel was, heb ik zelfs een grote ronde gelopen i.pv. een kort rondje vanwege de hitte.

Dat neemt niet weg dat m’n energielevel heel erg laag is en ik de rest van de dag wel klaar ben. En dat terwijl ik zo graag wat dingetjes wil doen…. Ik heb me voorgenomen van onze vakantie een fotoboek te maken. Nou neem ik me dat al sinds 2018 voor en het is me nog nooit gelukt….dat geeft goede hoop…. Verder wil ik graag het onkruid uit mijn tuin verwijderen, want anders wordt het wel heel veel en dus steeds lastiger om te doen en zo kan ik nog wel even door gaan met opnoemen. Maar, terwijl ik dit zit te tikken, merk ik ineens dat ik i.p.v. het woord “moeten” , het woord “willen” gebruik! Dat is me daar even een verbetering! Ik wilde al “ik moet” tikken, toen ik me bedacht: nee, dat moet ik niet, dat wil ik! Nou ja, zeg! Begin ik het echt een beetje te leren??

Gisterochtend had ik weer een mooi voorbeeld van hoe waardeloos mijn brein nu werkt. Robin heeft de oven aangezet met broodjes erin en de eierkoker aangezet met eieren erin. Robin is naar buiten met Krisi dus ik zorg dan verder voor het ontbijt. Er klinkt gepiep uit de keuken dus er is iets klaar. Ik ben er van overtuigd dat de eieren klaar zijn en de eierkoker zet ik dus uit. Het gepiep blijft…..shit…..het was de eierkoker niet, het was de oven die piepte…. Ik zet gauw de eierkoker weer aan, maar die gaat het natuurlijk niet meer goed doen. Daarna zet ik de oven uit en haal de broodjes eruit. Tja, wat moet ik nu met die eieren? Zijn ze wel of niet klaar? Hoe lang staat dat ding al aan? Waarom zet ik de eierkoker uit, terwijl ik het verschil in piepjes heus wel weet? Ik heb geen idee. Terwijl ik me daar druk over sta te maken, zie ik dat de eierkoker bijna drooggekookt is. Shit, gauw uit doen! Oh bah, helemaal vies geworden, een schoonmaakklusje erbij…… Robin is inmiddels met Krisi weer terug en kan mij verder helpen met het ontbijt maken. En natuurlijk komen dan de tranen. Jeetje, wat baal ik hiervan! En zo gaat het dus al dágenlang…..

De komende week wordt weer een heuse uitdaging voor mij. Het wordt weer bloedheet en ik ben veel alleen thuis, want het voetbalseizoen is weer begonnen. Dus dat wordt nog wat….. Ik blijf alles maar gewoon in hetzelfde rustige tempo doen, zoals we de laatste paar weken gedaan hebben. Dat werkt het beste voor mij, denk ik. Ik heb wel weer een huisbezoek bij een cliënt van InteraktContour met zijn ambulant begeleider, maar daar kijk ik juist naar uit! Weer eens even iets nuttigs doen. Robin heeft weer goed gezorgd voor het eten, dat is fijn en scheelt een hoop stress! Ik kom de tijd heus wel door en pak regelmatig even een snelle douche om mijn lijf een beetje ok te houden. Dan zullen we ook deze mogelijke regionale hittegolf wel weer overleven. En er liggen genoeg ijsjes in de vriezer!

Tjonge, het is wel weer een klaagzang geworden, geloof ik. Maar ja, ik heb het rotgevoel goed van me afgeschreven. Dat relativeert toch altijd wel en maakt het allemaal weer wat overzichtelijker. En er komt wel weer een tijd dat ik kan lachen om alle domme dingen die ik nu doe en nog zal doen. Zo werkt mijn brein nu eenmaal. Eerst een paar tranen en later weer een lach. Saai is het met mij in ieder geval nooit, haha! Dank voor het lezen en tot de volgende blog!