Presentatie bijna klaar

Na 6 bijeenkomsten van de training Inzet Ervaringsdeskundige van InteraktContour is er geen tijdsdruk meer wat betreft schrijven, want alle vier de onderdelen van mijn presentatie zijn klaar! Nu is het alleen nog zaak om er één mooi geheel van te maken. Aangezien ik op de eerste datum van het voordragen van de volledige presentaties op vakantie ben, ben ik pas 2 juli aan de beurt om het geheel te presenteren. Dus ik heb nog even de tijd.
Afgelopen dinsdag mocht ik, op eigen verzoek, weer mijn onderdeel presenteren. Ik wilde graag wat feedback hebben, omdat ik het stukje vrij snel gemaakt had, voor mijn doen en niet helemaal tevreden was. Dus ik ging weer voor de groep staan en vertelde mijn vierde en dus laatste deel. Al voordragend vond ik het eigenlijk helemaal niet zo slecht als ik dacht dat het was en gezien de reacties was het dat ook echt niet: gewoon goed, puur en duidelijk. Alleen maar complimenten eigenlijk. Ik blijf het toch elke keer weer bijzonder vinden dat mensen zo positief zijn over mijn teksten. Ook m’n blogs worden enorm gewaardeerd en positief ontvangen. Dat geeft me een goed gevoel. Het is fijn te weten dat andere mensen er echt wat aan hebben. Dat is uiteindelijk toch ook mijn bedoeling.

Zelfs voor een groep staan, vind ik leuk om te doen. En dat voor een vroeger enorm verlegen iemand. Natuurlijk is dit maar een klein groepje en ken ik iedereen, maar toch…dit zou ik vroeger niet gedurfd hebben. En gek genoeg ben ik niet bang om iets raars te zeggen of te doen, terwijl ik dat altijd wel heb als er mensen op bezoek komen, of als wij ergens heen gaan. Blijkbaar geeft de rol van ervaringsdeskundige mij veel zelfvertrouwen. Een mooie bijkomstigheid.

Ik heb het idee dat er wel een mooie toekomst voor mij in het verschiet ligt. Het geeft een goed gevoel dat het hersenletsel nog een mooi doel dient. Ik had me 6,5 jaar geleden nooit kunnen bedenken dat ik dit zou kunnen gaan doen. Ons hele leven stond op z’n kop en alles is anders geworden, maar het is fijn dat er ook weer dit soort positieve vooruitzichten zijn. Ik ben een dankbaar mens.

Frustratie Tot slot wil ik nog een frustratie delen, die me erg geraakt heeft. Laatst werd ik, tijdens een wandeling met Robin en Krisi, gebeld door een voor mij onbekend nummer uit Rotterdam. Aangezien ik onbekende nummers nooit opneem, deed ik dat nu ook niet. Een paar tellen later werd ik weer door dat nummer gebeld. Ok…..2x achter elkaar bellen, het is dus blijkbaar dringend. Een nummer uit Rotterdam…..al onze familie en vrienden wonen nog in het Westen van het land, jeetje……er zal toch niks aan de hand zijn?…. Dus toch maar opgenomen.

Wat een vergissing was dat!
Het bleek een dame van een uitzendbureau te zijn, ze had een leuke baan in Zoetermeer voor me……. Au!! Ik zeg, nog redelijk vriendelijk, dat ik 100% arbeidsongeschikt ben en een IVA uitkering heb. De reactie: u bent dus niet meer beschikbaar?! Ik, inmiddels boos en verdrietig, zeg tegen haar: ik herhaal het nog een keer, ik ben 100% arbeidsongeschikt en heb een uitkering. Ook de tweede keer begreep ze me blijkbaar niet, want ze ging gewoon verder. Ik was toch Astrid en ik stond echt als beschikbaar, enz, enz. Echt bizar! Ik heb me bij dat hele uitzendbureau nog nooit van mijn leven ingeschreven!
Aangezien ik inmiddels echt heel boos en verdrietig was, heb ik wat lelijks geroepen (heb geen idee meer wat) en opgehangen. Ik heb nog een tijdje lopen mokken tijdens het wandelen en verder was het klaar. Maar toch niet echt. Eenmaal thuis kwamen toch de tranen. Waarom luistert zo’n truttebol gewoon niet naar wat je zegt?? Welk woord begreep ze niet? En heel eerlijk deed het gewoon echt zeer…..wat had ik graag nog gewerkt….. Dat was weer eens een wijze les: het onbegrip komt soms uit hele rare onverwachte hoeken.

Maar ik ben er niet meer verdrietig van! Ik ben nu gewoon heel blij met alle reacties op mijn blogs en op mijn presentatie! Ik heb ook al veel zin om mijn presentatie ergens te kunnen laten zien en om op een andere manier mijn ervaringen in te kunnen zetten. Kom maar op! Ik ben er bijna klaar voor! Dank voor het lezen en tot de volgende blog!

Gepubliceerd door Astrid van t Hof

Ik ben Astrid van t Hof, 54 jaar, gelukkig getrouwd met de liefde van mijn leven, moeder van een dochter van 25 en heb sinds 14 november 2017 NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel)

3 gedachten over “Presentatie bijna klaar

Geef een reactie op Henryk Straus Reactie annuleren