Storm buiten en in mijn hoofd

                              Eindelijk, eindelijk is de wind weg! Wat een ellende de afgelopen periode, zeg! Ik ben helemaal uitgeput…. Zaterdag was het eindelijk een dagje om een beetje bij te kunnen komen. Zelfs eventjes in het zonnetje in de tuin kunnen zitten.

Herrie                                   Storm is echt niet leuk met NAH, zeker niet als je, zoals ik, snel overprikkeld raakt van geluiden. Pffff! Voorheen vond ik het heerlijk om buiten te zijn met een storm, dan was ik zelfs het liefst op het strand! Maar nu is het al niet eens meer fijn om binnen te zijn met storm….. De hele dag herrie in en om het huis. En dan heb ik het nog maar niet over buiten…. Gewoon 24/7 herrie, niet te doen. En onrustig dat ik er van word!

Slapen                                    De nachten waren al verschrikkelijk. Aangezien onze slaapkamer op zolder is en je daar veel de wind hoort, was onze slaapplek al geen leuk plekkie om te zijn. Aan goede nachtrust aldus een groot gebrek! Ben je eindelijk in slaap gevallen, word je weer wakker door een enorme windstoot en dat dan natuurlijk minstens 100 x per nacht.

Piepend oor                                 Eén van de eerste dingen waaraan ik merk dat ik overprikkeld raak, is een piepend oor. Dat gebeurt dan bijv. na een drukke gebeurtenis, harde muziek, fysieke inspanning, enz. Na mediteren en een goede nachtrust is het wel weer weg. Maar nu ging ik ermee naar bed en stond ik er gewoon weer mee op! Dus nul energie, een hoop stress en hoofdpijn. Echt geweldige factoren als je NAH hebt…..

Buiten                                  Normaal vind ik het altijd fijn om lekker met Krisi naar buiten te gaan. Maar dat was nu ook geen doen. Krisi houdt ook niet van harde wind, dus een korte uitlaatronde vond ze niet erg, maar is natuurlijk niet de bedoeling. Vanwege het feit dat het ook nog eens een koude wind was, ging ik dik ingepakt naar buiten met een sjaal hoog in mijn nek en een muts op mijn hoofd. Dat scheelde in ieder geval een klein beetje geluid. Eenmaal weer thuis was de piep in mijn oor niet meer te doen.

Binnen                                  Binnen ging het niet veel beter, helaas. De wind giert natuurlijk continue om het huis en de felle windstoten gingen ook niet onopgemerkt voorbij. De televisie moest gewoon harder om te kunnen verstaan wat er gezegd werd. En die staat dus normaal helemaal niet hard, want overprikkeling…..Het was af en toe zo bar en boos dat ik gewoon mijn koptelefoon op zette om het maar even niet te horen. Maar ja, daar ben je op een gegeven moment ook wel klaar mee.

Cardioloog                                  Al met al was het geen fijne periode. Uiteraard spelen er dan ook allerlei andere dingen waar je aandacht aan moet besteden. Nou, ik kan zeggen dat overprikkeling en aandacht moeten hebben ook geen goede combi is! En zeker niet als het iets met je gezondheid te maken heeft. Ik moest namelijk o.a. weer voor controle naar de cardioloog vanwege de lekkende hartklep, zoals elke twee jaar.                     

Eerst krijg je dan een hartecho en een week later de uitslag. Dus nietsvermoedend gingen we opgewekt naar beide afspraken. Echo ging zonder problemen. Toen de controle bij de cardioloog…..Er was iets gevonden op de echo wat hij met een MRI nader wilde onderzoeken. De onderste punt van het hart zou mogelijk niet goed doorbloed zijn. Dat kon een technisch mankement van het echoapparaat zijn, of toch iets serieus. Bij onze vraag wat het dan zou kunnen zijn, kwam de laconieke mededeling dat ik dan mogelijk een hartinfarct zou hebben gehad……                 

Wow, die kwam binnen. Ik heb gewoon, uren later, nog maar een keer aan Robin gevraagd of hij dat nou echt gezegd had! Maar een MRI zou uitsluitsel moeten geven. Dus op 2 januari 2024 zaten we om 8 uur in het ziekenhuis voor een MRI. Welke idioot verzint dat!! Jongens, ik heb NAH! Dit is een aanslag op mij!

Maar goed, lang verhaal kort: op de MRI waren geen afwijkingen te zien die een verminderde doorbloeding konden vaststellen. Slechts in een klein vaatje (1% van het gehele hart) bleef wat contrastvloeistof hangen, maar dat behoeft verder geen behandeling of onderzoek. Dus consult cardioloog voorlopig weer afgesloten. Poeh, dat was een opluchting.

Oververmoeid                                Nu zitten we dus even in een slechtere periode wat betreft de NAH. Net nu er leuke dingen staan te gebeuren als ervaringsdeskundige NAH. Maar ja, ook dit is weer een ervaring en misschien kan ik anderen helpen om er mee om te gaan. Eerst maar eens mezelf rust gunnen en weer herstellen. Want dat dat nodig is, is duidelijk. Ik ben echt zó intens moe. Ik zeg regelmatig de grootste onzin, als in onuitspreekbare woorden, kromme zinnnen en woordvindingsproblemen. Bovendien ben ik vaak duizelig en verlies ik mijn evenwicht. Ook heb ik regelmatig last van hoofdpijn en ben ik soms compleet in de war met altijd een huilbui als gevolg. Kortom, ik ben moe, moe en moe en dus duidelijk ver over mijn grens heen.

Herstellen                                Gelukkig is de storm verdwenen en kunnen we vooralsnog weer lekker naar buiten. Met één keer een extra hulpje slaap ik weer goed. Verder doen we lekker rustig aan. De “moetjes” laat ik even voor wat het is…..tenminste… ik doe mijn best om dat te doen. En regelmaat en structuur staan weer hoog in het vaandel. Hopelijk knap ik snel weer wat op. Vanaf februari ga ik leuke dingen doen in het kader van ervaringsdeskundige NAH. Dat kost een hoop energie, maar dat gaat me, daar ga ik vanuit, ook een hoop energie opleveren. Ik heb in ieder geval zin om te beginnen! In één van mijn volgende blogs lezen jullie er meer over. Bedankt voor het lezen!