Zekerheid scheelt

Naar aanleiding van mijn vorige blog geef ik een beetje uitleg waarom de zekerheid van een WIA-uitkering krijgen ons zo veel beter zou doen voelen.

Een WIA-uitkering zal ervoor zorgen dat ik eindelijk de tijd krijg om aan mijn herstel te werken. En met herstel bedoel ik dan het leren omgaan met mijn beperkingen. Door ACT -therapie te volgen, kan ik dat al veel beter, maar het lukt pas echt als de stress rondom de uitkering weg is.

Dan zal er ruimte in mijn hoofd zijn om weer een goede balans te vinden. Een goede balans in tijd voor mezelf, mijn gezin en aandacht voor de kern van alles. Het zou rust betekenen voor ons. Nu staan we nog steeds continue in de overlevingsstand. En dat is echt niet vol te houden. Niet alleen niet voor mij, maar ook niet voor Robin. Die is naast mantelzorger ook gewoon een mens met werk en hobby’s.

Schrijven doe ik heel graag, maar het gebeurt me vaak dat ik er geen energie voor heb. En dat terwijl ik het zo leuk vind en het me gelukkig maakt. Het helpt me met de verwerking van alles en als anderen laten weten het fijn vinden om te lezen, maakt mij dat ook weer simpelweg gelukkig. Een uitkering krijgen, zal betekenen dat ik daar weer energie voor zal hebben en me dus gelukkig kan voelen. Wie wil dat niet?

Het is duidelijk: een WIA-uitkering zal ons leven veranderen. Ik weet zeker dat er weer veel mogelijk zal zijn met de uitkering: een mooi en fijn leven en de zekerheid van een vast inkomen. Zo veel vraag ik toch eigenlijk niet. Dat mooie en fijne leven, met alle beperkingen van de NAH, gaat mij echt lukken. Zeker met de handvatten die ik heb gekregen bij ACT-therapie. Het enige wat we nog nodig hebben, is de zekerheid van een vast inkomen. Is dat echt te veel gevraagd? Ik hoop het niet……

Bedankt voor het lezen!