Eén jaar in Denekamp

Op zaterdag 16 juli jl. vierden we al weer ons éénjarig jubileum in Denekamp. Aangezien we alle buren beloofd hadden een welkomstborrel te geven als we het huis klaar hadden, maar daar nog helemaal niets van terechtgekomen was, hebben we er een éénjarige borrel/BBQ van gemaakt. Gewoon lekker simpel onder de carport bij ons. Konden we het in ieder geval droog houden, mocht de weergoden ons iets minder goed gezind zijn! Wat was dat ontzettend leuk! We kregen een heel mooi cadeau van alle buurtjes en het was ontzettend gezellig. Aangezien iedereen weet van mijn NAH, was het rustig en toch heel gezellig. Zo blijkt maar weer dat een klein feestje best zonder muziek en een hoop herrie kan en toch heel leuk is. We realiseren ons elke keer weer dat we geen beter besluit hadden kunnen nemen, dan naar het Oosten van het land te verhuizen. Ik ben er absoluut beter aan toe dan in Schiedam. De rustige omgeving zonder allerlei herrie zorgt ervoor dat ik meer energie heb. Ik ben niet ’s ochtends bij het opstaan al helemaal vermoeid. Dat betekent dus ook dat ik energie heb om iets fijns te kunnen doen. Daar kwam ik Schiedam niet eens aan toe. En met iets fijns bedoel ik gewoon kleine dingetjes als lekker met de hond wandelen, op de fiets eventjes naar de bakker of apotheek, een tijdschrift lezen en zo zijn er nog veel kleine dingetjes, die overigens voor ieder ander heel normaal zijn, op te noemen. Inmiddels beginnen we ook de omgeving beter te kennen en durf ik zelfs samen met Krisi een rondje op Landgoed Singraven te lopen. Zonder te verdwalen! Ook leren we meer baasjes van lieve hondjes kennen en is het gezellig om met iemand mee te lopen als je elkaar toevallig tegenkomt. Een heel ander leven en zoveel gezelliger. Er is altijd wel iemand die een praatje begint. Nooit opdringerig en de mensen die we inmiddels kennen, houden altijd rekening met mijn beperkingen. Echt super! Dus we zijn heel blij om te kunnen wonen! Dit was het voor deze keer. Het is me zo waar gelukt om eens een wat korter stuk te schrijven, haha! Weer bedankt voor het lezen en tot de volgende blog.