Een nieuwe fase

Dit wordt een heel persoonlijke blog. Er gaat wat nieuws gebeuren.

Feestje Maar eerst even wat anders. Afgelopen vrijdag hadden wij een feestje van onze buurman die 50 werd. Dat gebeurt hier in het oosten behoorlijk groots! Een dag voor de echte verjaardag vindt het Abraham zetten plaats. Met alle buren hebben we een Abraham in de tuin gezet. Ook familie, vrienden en collega’s lieten van zich horen. Toen alles klaar stond, werd er nog gezellig geborreld. Dat was voor mij het moment om af te haken. Dat werd me iets te druk en ik wilde vrijdag ook mee naar het feestje. Was erg leuk om te doen. Er was veel leuks bedacht!

Vrijdagavond was dan het echte feestje. We zaten in een klein zaaltje met allemaal lange tafels waaraan je kon zitten en er stond een DJ te draaien. Pfff….wat een geroezemoes gaf dat. Al snel besloot ik om mijn noise-cancelling oordoppen in te doen. Dat ging iets beter. Maar een gesprek voeren bleef lastig, evenals proberen een ander gesprek te volgen. Maar ik kon redelijk een gesprek voeren met mijn buurvrouw. Wat later besloot ik om mijn oordoppen toch in te ruilen voor mijn koptelefoon. De muziek stond inmiddels behoorlijk hard en daarop gingen de mensen uiteraard ook harder praten. Gelukkig, dat hielp weer even wat beter. Maar na 2 uurtjes moest ik het echt opgeven. Ik had hoofdpijn gekregen en ik werd duizelig en misselijk. Teken om de rust op te zoeken. Maar hee, ik had het gewoon 2 uur volgehouden! En dat ik er even was geweest, werd erg gewaardeerd.

De volgende dag was iets minder leuk…. Uiteraard had ik niet goed geslapen en ik stond behoorlijk beroerd op. Hmmm….dat kende ik ergens van. Dit voelt als ziek en is me al eens eerder overkomen. Uiteindelijk heb ik de dag doorgebracht liggend en half slapend op de bank en ben ik heul erg vroeg naar bed gegaan. Jeetje, wat voelde ik me ellendig. Helaas wederom niet heel erg best geslapen, dus de volgende dag was het nog niet veel beter. Al wel weer beter dan de dag ervoor, maar ook zondag was een volledige rustdag.

Maandagochtend ging het weer een heel stuk beter! Ik had weer aardig wat energie en ik liep niet gelijk leeg bij elke beweging die ik maakte. Daar begon dus wederom een pittige uitdaging! Hoe houd ik mezelf in de hand??? Want hee, ik voelde me gewoon ok, had best wat energie, dus ik kon gewoon weer wat doen! Jaja, gewoon…. niks daarvan! Doseren en afremmen. Niet alles hoef je in 1 dag weer ingehaald te hebben! Hmmm…..de alom bekende valkuil: ik voel me nog goed, dus ik kan nog wel ff door. Nou, mooi niet, je gaat, gefrustreerd of niet, toch genoeg rusten. Nou, ik heb echt serieus mijn best gedaan, maar toen ik ’s avonds aan Robin vertelde wat ik had gedaan, bleek ik toch weer een flinke lijst afgewerkt te hebben…..echt, ik leer het, geloof ik, nooit!!! En ik moest maandagavond nog wel weg…..

Nou, vooruit! Dan neem ik nu vanavond maar een wijs besluit (met tegenzin) en stop ik nu met schrijven. Het persoonlijke blog volgt in de volgende blog. Daar moet ik echt even goed voor gaan zitten en de tijd nemen. Dat lukt me niet om in één keer goed verwoord te krijgen. Dus die houden jullie nog tegoed van mij. De zogenoemde nieuwe fase komt in de volgende blog. Voor nu dank voor het lezen en tot de volgende blog!