Auteur archief:Astrid van t Hof

Even vooropgesteld: ik wil niet klagen. Dat heeft ook geen zin, omdat je meestal niets aan de situatie kan veranderen. Maar last heb ik er wel van….. Ik heb het over de sociale contacten die er waren voordat ik het ongeluk kreeg en wat daar nu nog van over is. Dat is bar weinig….. NuMeer lezen over “Onbekend maakt onbemind”

Afgelopen week had ik een flinke uitdaging aan te gaan: voor het eerst sinds het ongeluk naar de tandarts…. Pfff, wat zag ik daar tegenop. Natuurlijk, niemand vindt de tandarts leuk, maar ik vond het wel heel heftig. Achterover in een stoel liggen, is niet erg fijn als je snel duizelig bent. En dan hetMeer lezen over “Naar de tandarts met NAH”

Jeetje, wat zijn het rare en moeilijke weken…… Dat blijkt alleen al uit het feit dat ik al tijden niet geschreven heb. Het lukte me gewoon echt niet. Het ging allemaal op en neer. Hele leuke dingen gedaan en gelukt, dus grote euforie. Helaas dan gevolgd door dingen die niet lukken, met als gevolg eenMeer lezen over “Helemaal out”

Naar aanleiding van mijn vorige blog geef ik een beetje uitleg waarom de zekerheid van een WIA-uitkering krijgen ons zo veel beter zou doen voelen. Een WIA-uitkering zal ervoor zorgen dat ik eindelijk de tijd krijg om aan mijn herstel te werken. En met herstel bedoel ik dan het leren omgaan met mijn beperkingen. DoorMeer lezen over “Zekerheid scheelt”

Het is al weer een tijdje onrustig in mijn hoofd. En dat komt steeds weer door de beroepszaak UWV en de letselschadezaak. Wat zou ik toch dankbaar en opgelucht zijn als dat eindelijk afgerond is….. Volgende week mag ik weer bij de neuropsychologe opdraven en hoor ik of ik wederom een NPO (Neuro Psychologisch Onderzoek)Meer lezen over “Een beetje wanhopig”

Al tijden ben ik een beetje aan het tobben…..en ik heb geen idee of andere hersenletselhelden hier ook last van hebben. Vòòr het ongeluk zorgde ik ervoor dat ik er altijd netjes verzorgd uitzag. Geen overdreven gedoe, geen bergen make-up, is namelijk helemaal niet handig als je 25 km per dag moet fietsen naar jeMeer lezen over “Uiterlijke verzorging en NAH”

Niet iedereen zal dit boeien, dus lees vooral niet verder als je helemaal niks met de overgang hebt, haha! Maar dat NAH en de overgang een hele slechte combinatie is, kan ik nu uit ervaring wel vertellen. Nu ben ik ook nog iemand met PCOS (Poly Cysteus Ovarium Syndroom), dus dat maakt het nog eensMeer lezen over “De overgang en NAH”

Op de laatste dag van 2022 begin ik aan deze blog. Voor mij zijn de maanden november en december altijd al druk en vol geweest met feestelijkheden. Zo waren daar de verjaardagen van schoonouders, dochter én van mezelf, dan hadden we natuurlijk nog het Sinterklaasfeest en dan de Kerstdagen en Oud&Nieuw. Vijf jaar geleden kwamMeer lezen over “Een oudejaarsoverdenking”

Al scrollend door mijn Facebookberichten zag ik dat we in de zomer toch wel erg leuke dingen hebben gedaan. Het is maar goed dat ik het nodige op Facebook heb gezet, want een paar dingen was ik gewoon alweer helemaal vergeten! Echt fijn, dat hersenletsel…. Maar gelukkig hebben we de foto’s nog 😉 Om mijnMeer lezen over “Leuke uitjes met NAH”

Ineens is het weer 14 november. De dag die 5 jaar geleden begon zoals alle andere dagen, maar die eindigde op de Intensive Care. Wat een zware perioden hebben we sindsdien gehad. Eerst natuurlijk het herstel met aansluitend de revalidatie. Eenmaal weer thuis werd het eigenlijk pas echt zwaar. Dan merk je pas echt watMeer lezen over “5 jaar”