Terug bij af

Als je tijdens een herstelperiode de griep krijgt….

Fijn….kom ik uit Spanje met een licht griepje of zware verkoudheid, hoe je het noemen wilt, komt Oudejaarsavond er over heen en had ik aldus weer meer dan genoeg om van te herstellen. Ik was wel optimistisch in het begin. De energieke dagen in Spanje kon ik aardig volhouden thuis. Maar ja, daar komt ‘ie weer……de rem was weg!! Ggrrr….ik leer het ook nooit!
Ik kreeg ineens 3 opdrachten van InteraktContour en dat laat ik me toch echt niet ontglippen, veel te leuk! Dus in nog geen anderhalve week drie keer op en neer naar Enschede, drie sollicitatiegesprekken gevoerd en twee cliënten bezocht. Super fijn om te doen en het gaf echt voldoening en energie, maar met een half brak lijf kost het ook veel energie.

En toen kreeg ik toch ineens echt de griep! Ik was goed aan de beurt. Jemig, wat heb ik me ziek gevoeld, zeg! Ik lag er gewoon drie dagen helemaal vanaf, met flink koorts en alleen maar willen/kunnen liggen! Dat betekende een hele week compleet OUT! Oh wat voelde ik me ellendig. Lang geleden dat ik echt de griep heb gehad. Maar het meest baalde ik er van dat ik niet naar BreinFit kon, niet naar Sport & Spel en ook niet naar een vergadering van de “denktank” omtrent het opzetten van een tool voor nieuwe hersenletselgenoten van InteraktContour, waar ik me voor opgegeven heb. Ik baalde er echt als een stekker van. Waarom nu en waarom ik??? Het is niet eerlijk ☹️

En nu is het dit weekend ook nog eens carnaval. Iets wat ik zó ontzettend gezellig vind, en ik kan er weer eens niet heen….. Eerst werd de buurvrouw, waar we mee afgesproken hadden, ziek (hartstikke jammer en sneu voor haar) en uiteindelijk was ik er zelf ook helemaal niet toe in staat. Want, zoals het gaat als je ruim over je grens heen bent gegaan, je gaat gekke dingen doen. Dus ik belandde met mijn kop kneiterhard tegen de trap aan, terwijl ik Krisi probeerde schoon te maken na de wandeling. AUW! Gelijk volledig in de stress, want m’n hoofd! En natuurlijk alleen thuis. Dat werd dus een flinke huilbui en enorme hoofdpijn. Wat vind ik het toch altijd eng als er iets met m’n hoofd is. Pffff….. En aldus weer terug bij af!

Afgelopen week kon ik gelukkig wel weer naar Sport&Spel toe, ook al heb ik niet fanatiek mee kunnen doen, en ik kon naar een intervisiebijeenkomst van ervaringsdeskundigen voor InteraktContour. Maar na elke activiteit, hoe klein dan ook, al is het maar een bakkie koffie zetten, ben ik weer totaal uitgevloerd en moet ik echt rusten. Wat waardeloos is dat toch! Je wordt elke keer weer even met je neus op de feiten gedrukt, wat allemaal niet meer kan….en daar kan ik dan even ontzettend de pest over in hebben en verdrietig van zijn! Bah!

Ik ben moe, moe en nog eens moe. Dus dit weekend staat volledig in het teken van herstellen. Ik lig op de bank en vroeg in bed. Komende week heb ik gelukkig geen extra afspraken, alleen maar BreinFit en Sport&Spel. Heel fijn, want donderdag komen Bas en Juultje weer het weekend en is Robin een paar dagen weg voor zijn werk. Alleen dat feit is al genoeg om weer in de stress te schieten, maar ik ben in ieder geval niet alleen thuis. Dat scheelt weer een hoop nadenken, in de war en oververmoeid raken, hoop ik 🙏🏻 Weer bedankt voor het lezen en op naar een betere energie! 💪🏻