Laatste blog van 2024

Alweer een jaar voorbij

En zo is het ineens weer eind december en het jaar 2024 bijna voorbij. Zoals elk jaar een moment om terug te blikken op het afgelopen jaar. Wat was het voor een jaar? Tja, aangezien mijn geheugen me regelmatig in de steek laat, moet ik gewoon wat blogs terug lezen om weer te weten wat er allemaal gebeurd is.

Wat ik wel heb onthouden, is het feit dat EINDELIJK alle financiële en gerechtelijke zaken zijn afgerond. Dat kan je niet vergeten, want dat geeft zo’n opluchting. Het is soms nog maar nauwelijks te geloven. De financiële zekerheid is fijn, maar een voldaan gevoel krijg ik er niet van. Wat een ellende is het geweest, een echt gevecht…. Bovendien komt, welk schadebedrag dan ook, niet in de buurt van wat we kwijt geraakt zijn. Maar goed, we hebben ons er bij neergelegd. Meer zat er niet in en met de menselijke maat wordt geen enkele rekening gehouden. We kunnen mooie dingen gaan doen met ons huis en we hebben een paar mooie spullen kunnen kopen. En de toekomst is redelijk verzekerd. We mogen er tevreden mee zijn.

Dit jaar ben ik ook een uitdaging aangegaan, waarvan ik echt niet dacht, dat ik dat zou kunnen! Ik ben geslaagd voor de training “inzet ervaringsdeskundige” bij InteraktContour! Wat een overwinning was dat, zeg! Daar ben ik gewoon trots op en dat ben ik echt niet snel, zeg maar eigenlijk nooit. Gewoon 10 weken lang elke week naar Zwolle om een ochtend lang allerlei informatie/theorie tot je te nemen en je eigen presentatie te maken. Wat vond ik het leuk en wat was het een fijne groep!
Jammer genoeg is het inzetten van ervaringsdeskundigen nog niet zo heel gewoon en hebben we nog maar weinig kunnen doen. Maar ik heb er wel vertrouwen in dat dat in de toekomst wel gaat gebeuren. Het is een nieuwe manier van begeleiden van cliënten met NAH en moet nog wat bekendheid krijgen. Dat komt wel goed!

Teruglezend zie ik dat ik ook wel weer veel mindere periodes heb gehad. Het blijft allemaal moeilijk. De balans tussen doen en laten, blijft ingewikkeld. Het is elke dag weer opnieuw voelen hoe ik er die dag voor sta en wat ik wel en beter niet kan doen. En dat geeft nogal eens teleurstelling. Maar na ruim 3 jaar in Denekamp wonen, merk ik wel dat ik met kleine stapjes wat beter word. Door de rust om me heen is de overprikkeling beter te doen. Natuurlijk ga ik nog regelmatig over de grens. Dat zal ook wel zo blijven, maar dat is wel ok. Komend jaar roep ik de hulp in van de klinisch neuropsychologe, waar ik al eerder ben geweest tijdens de ellende van het UWV e.d. Ze heeft me toen al gezegd dat ik bij haar terug kon komen als alle stress voorbij is. Dat ga ik nu dus doen! De begeleiding van de IB-er is wel fijn, maar voor mij niet het juiste. Ik denk dat ik dat bij haar wel ga vinden.

Verder kijken we uit naar het volgende jaar. We hebben weer een camper gehuurd en gaan lekker op vakantie. Nu via een andere verhuurder en met een totaal andere camper. Dat wordt in ieder geval beter dan afgelopen zomer. Slechter kan namelijk niet, haha! Ergens in februari begint de verbouwing: een overkapping, nieuwe gevelbeplating, nieuwe bestrating en nieuwe kleuren. Dat wordt voor mij natuurlijk heftig, maar is ook erg leuk! Ondanks alle herrie en rotzooi kijk ik er toch naar uit. Het wordt vast heel gaaf!

De afgelopen dagen ben ik ook weer verder gegaan met het schrijven van mijn boek. Dat valt me nog niet mee, want de herinneringen maken me verdrietig, maar het zorgt er ook voor dat ik alles goed kan verwerken. Dat heb ik namelijk nog niet helemaal gedaan, merk ik. Ik heb ook pas dit jaar het hele verhaal gehoord, omdat ik dat wilde weten i.v.m. het schrijven van mij presentatie, dus zo gek is dat niet. Er gaan vast nog een hoop tranen stromen.

Al met al genoeg om naar uit te kijken en er een mooi jaar van te maken! Onze wens voor 2024 is uitgekomen, nu kunnen we echt gaan genieten! Bedankt voor het volgen en lezen van mijn blog en uiteraard vanaf deze plek de allerbeste wensen voor 2025! Tot de volgende blog!