Weer thuis na een NAH-vakantie met pech

Hoe herstel je van drie weken stress, leuke dingen doen en flinke overprikkeling

We gingen op donderdagochtend dus richting huis rijden. We kwamen langs een mooie stad, Regensburg. Om de vakantie toch nog een leuk einde te geven, gingen we het stadje in, wat echt erg leuk was. Aan het eind van de dag weer een plek opgezocht om te overnachten en dat wilden we zo nog een keer, of misschien wel 2x, doen. Helaas stonden er ook 3 gasten op die camping, die dachten dat ze erg goed konden zingen en vrolijk tot 23 uur door gingen met vals zingen. Ze kenden ook nog eens niet de teksten goed! Om je kapot aan te ergeren!
Mede dankzij hun luidruchtige aanwezigheid en een ontzettende pijn in m’n rug en heup van het rotbed had ik een slechte nacht. Pffff…..moest ik nu echt nog minstens 1 nacht in de camper slapen? Ik wilde zó graag in m’n eigen bed slapen, na 2 weken slechte nachten.

Inmiddels waren we weer verder onderweg richting huis en stortte ik echt in. Gelukkig zag Robin het gebeuren en stelde voor om de Autobahn op te gaan en de laatste 600 km in één keer door te rijden, zodat we ‘s avonds in ons eigen bed konden slapen. Wat een opluchting!!! Ik was al een uur aan het bedenken hoe ik dat toch kon voorstellen aan hem! Want jeetje, dat is wel een pittig stuk rijden! Dat wilde ik hem niet aandoen. Maar ik kon gewoon niet meer, ik kon alleen nog maar huilen van vermoeidheid. En aldus geschiedde…. Elke 2 uur netjes gepauzeerd en zo waren we rond 21 uur thuis. Nog snel samen de camper uitgeladen, onder de douche en naar bed…..wat een zaligheid!

De volgende ochtend heeft Robin snel de camper even een beetje schoon gemaakt en hebben we het ding terug gebracht. Pfff….wat een verademing, weg met dat ding!

Op het moment dat ik dit schrijf, zijn we alweer ruim een week thuis. We hebben enorm veel geslapen en ik heb vrij weinig gedaan, vooral veel gerust. Ik ben nog steeds niet goed hersteld, maar dat mag ik na zo’n vakantie ook niet verwachten. Ik ben natuurlijk al wel weer in de altijd aanwezige valkuil getrapt…. als ik ook maar weer een klein beetje energie voel, ga ik gelijk van alles en nog wat doen, in plaats van 1 ding. Met als gevolg dat ik er ‘s avonds na het eten weer volledig af lig en weer opnieuw kan beginnen met herstellen. Ik leer het, geloof ik, echt nooit!
Uiteraard hadden we natuurlijk ook nog een lekker druk weekend, dus lig ik nu weer de hele dag plat! Gelukkig heb ik deze week maar 1 afspraak en kan ik verder alles de boel de boel laten en vooral lekker veel rusten.

Eens kijken of ik dan volgende week weer wat meer energie heb, want volgende week krijg ik mijn certificaat! Daarover meer in een volgend blog. Ik ga nu weer lekker in de ruststand….dank voor het lezen en tot de volgende blog!

Gepubliceerd door Astrid van t Hof

Ik ben Astrid van t Hof, 54 jaar, gelukkig getrouwd met de liefde van mijn leven, moeder van een dochter van 25 en heb sinds 14 november 2017 NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel)

Plaats een reactie