Van een fijne NAH-bestendige vakantie in het vooruitzicht tot een hel op aarde voor een NAH-er
Op zaterdag 9 juni gingen we onze huurcamper ophalen en eenmaal thuis inpakken. Een lastig klusje, omdat we deze keer een andere camper hadden gehuurd dan de 2 jaar ervoor. Aangezien ik vorig jaar bijna het bed niet meer in en uit kon komen dankzij mijn slechte heup, hadden we besloten een camper te kiezen met een 2-persoonsbed achterin beneden i.p.v. met een alkoof en dus met een bed boven de bestuurderscabine. Voordat alles een goed plekje had, ging er wel wat tijd voorbij. Maar goed, zondagochtend konden we op pad.
Alles ging goed tot ongeveer halverwege wat de eerste etappe had moeten zijn. “Bling” hoorden we en een oranje lampje ging branden en de melding: “laat motor controleren” kwam in beeld….ok dat is geen goed teken, maar wat het precies betekende: geen idee! Toen we enigszins ergens veilig konden parkeren, hebben we de verhuurder gebeld. Tja, die wist het eigenlijk ook niet precies. Rij maar door, misschien verdwijnt het wel vanzelf en anders naar een Fiat dealer. Daar hadden we dus niet zo veel aan. Toch maar verder gereden naar de eerste overnachtingsplek. Wat er ook gebeurde, het lampje ging natuurlijk niet spontaan uit…. Na een onrustige nacht nog steeds een brandend lampje. Op zoek naar een Fiat dealer. Gelukkig waren we bij een behoorlijk grote stad (Korbach) en hadden we heel snel iets gevonden en het bleek nog een Fiat servicepunt te zijn ook. Gelukkig, hulp in zicht! En inderdaad, de ontzettend aardige man die ons hielp, wist meteen wat het was en heeft het handmatig voor ons opgelost. Wel met de mededeling dat het wel weer terug kon komen. Bovendien had hij het idee dat er meer aan de hand was. Maar zonder kosten konden we weg. Wij weer bellen met de verhuurder. Tja, wat moet je dan, vertrouwen in de camper hadden we niet meer, dus dan maar terug naar NL, ongeveer 260 km…..
Via de Autobahn zo snel mogelijk naar de verhuurder. Aldaar weer naar een garage. Daar konden ze geen storing vinden. Nee, dûh! Het was al opgelost. Maar kon het nog een keer gebeuren? Tja……nobody knows….. Na een nacht in ons eigen huis en bed de volgende dag weer op pad gegaan. Op naar de volgende stopplaats van ons plan. Het ging 1 dag goed, tot we zo’n ruime 400 km verder waren. Weer hetzelfde, weer naar een dealer, probleem weer opgelost en weer naar NL, want we durfden Zwitserland niet in met elke keer die storing. Ruim 400 km terug via de Autobahn en eenmaal thuis de camper weer uitpakken. De volgende dag weer naar de verhuurder. In overleg besloten dat we de huur van de eerste week terug kregen, want die was inmiddels al voorbij. Toen de keus of al het geld terug en thuisblijven of met de camper gaan die we niet wilden. Na rijp beraad samen toch maar gekozen voor 2 weken met de voor ons mindere camper. Thuisblijven is helemaal zo’n domper…..
Dus weer een andere camper inpakken en op zaterdag 15 juni gingen we weer rijden. Eigenlijk zonder een plan, want Zwitserland en Italië gingen we niet meer redden in 2 weken. We zijn maar naar Zuid Duitsland gegaan…….In mijn volgende blog het vervolg, want dit gedoe is voor niemand fijn, maar met NAH is het wel echt een enorme hel…….wordt dus vervolgd……dank voor het lezen.
lerenomgaanmetnah.com 