Weer te veel afspraken

                  En het is me weer gelukt. Er zijn in een korte periode weer lekker veel afspraken ingepland. Met andere woorden: ik raak wederom lekker oververmoeid en overprikkeld. Mijn hoofd is natuurlijk ook een chaos, want ik moet overal wat mee. Aan een aantal afspraken kan ik zelf niet zo heel veel doen, die wordt door derden ingepland. Maar waar ik wel wat aan kan doen, is dat ik dan de overige dagen niet zo vol moet plannen.

Je zou denken dat ik dat onderhand wel onder de knie heb, maar met allerlei verplichte feestdagen er nog eens tussendoor, lopen de gaten in de agenda gauw vol. Gelukkig zijn die overige afspraken niet zo dringend en belangrijk en is mijn alertheid niet zo hard nodig. Maar de afspraken die ik niet zelf in kan plannen, zijn wel heel belangrijk en vragen een hoop aandacht en energie.

De cardioloog                     In de afgelopen weken waren we in het Westen van het land vanwege verjaardagen van dochter en schoonzoon. En ik had een paar medische afspraken. En deze laatsten hebben altijd flink impact. De lekkende hartklep moest weer gecontroleerd worden, dus een echo van het hart stond op de planning. En nog wel in alle vroegte op mijn verjaardag! Lekker dan! Het leuke was dan weer wel dat de echoscopiste ook jarig was, wat de nodige hilariteit tot gevolg had! Aangezien ik de nodige kilo’s lichaamsgewicht mis, was mijn hart makkelijk in beeld te krijgen zonder dat ze dwars door mijn ribben heen moest duwen. Dat was dan weer een prettige bijkomstigheid. Uiteraard waren de hartritmestoornissen duidelijk zichtbaar. Daar schrok ik niet van, want ten eerste weet ik al lang dat ik die heb en ten tweede voelde ik het zelf overduidelijk.

Een week later moest ik bij de (nieuwe) cardioloog zijn voor de uitslag. Gelukkig was de lekkage van de hartklep hetzelfde gebleven, dus een operatie is voorlopig nog steeds niet nodig. Dat was een opluchting. De hartritmestoornissen vond hij ook niet verontrustend. Hij vroeg of ik klachten had en die heb ik eigenlijk niet. Tja, ben wat kortademig, zeker bij inspanning, maar ik heb van mijn vorige cardioloog geleerd dat ze daar niet zo snel zenuwachtig van worden! Ook de nieuwe cardioloog niet. Hij had wel een ander verontrustend bericht….

De onderste punt van mijn hart is niet goed doorbloed en lijkt op de echo niet goed mee te doen. Dat kan komen door een storing op het echoapparaat, maar het kan ook een echte afwijking zijn. Dat wil de cardioloog graag verder onderzoeken en ik krijg in januari 2024 een MRI scan van mijn hart….. Oei….de familieanamnese is niet bepaald best met een oom die aan een hartstilstand is overleden en een vader met een pacemaker…..    De cardioloog vertelde ook nog even dat als het stukje echt niet mee doet, dat kan duiden op het feit dat ik een hartaanval heb gehad! Wow, ik weet nergens van, heb niets gevoeld, nada, noppes! De cardioloog verwacht dan ook dat het wel goed is, maar wil wel graag de MRI doen.                       Kijk, dit is voor niemand fijn om te horen, maar als je NAH hebt, dringt alles langzamer tot je door en ik had dus een paar dagen later nog steeds de schrik door wat hij heeft gezegd. Maar goed, inmiddels is het allemaal een beetje ingedaald en wachten we maar tot we in januari aan de beurt zijn voor de MRI en hopen we er het beste van.

Verder heb ik morgen nog een (in)spannende afspraak. Ik moet helemaal naar Nunspeet voor een kennismakingsgesprek met iemand van InteraktContour in verband met ervaringsdeskundigheid. Ik wil graag mijn ervaringen met NAH verder delen dan alleen hier en af en toe online bij Hersenz. Dat kan niet zo maar, daar moet je een soort opleidingsdagen voor volgen. En voordat je daar aan kan beginnen, willen ze eerst weten met wie ze te maken krijgen. Dat vind ik best spannend eigenlijk. Ik ken haar niet, ben eerst een tijd onderweg en dan moet ik nog een gesprek voeren waarbij ik dan moet laten zien, dat ik een goede aanvulling ben op de overige ervaringsdeskundigen. Kortom, voor iemand met NAH is dat best pittig. Maar, het komt vast goed. Robin gaat morgen mee, want ik en de weg niet kennen, is niet zo’n goede optie 🙂 Dus dat scheelt stress! En praten lukt ook wel, al zal ik regelmatig even de woorden niet kunnen vinden of onzin uitkramen, maar daar lachen we dan maar om! Ik ben benieuwd.

Zo, alles opschrijvend, valt het eigenlijk best wel mee met alle afspraken. Eigenlijk zijn alleen de Kerstdagen druk. Zo zie je maar weer dat de meeste drukte in mijn hoofd zit en daar van alles door elkaar heen loopt. Het blijkt weer eens dat schrijven echt helpend is. Dus dit is het einde van deze blog en graag tot de volgende! Bedankt voor het lezen!