Het gevoel van November en December

Wat zit ik toch raar in elkaar! Dat zat ik altijd al wel, hoor 😏 maar als NAH-er kan ik mezelf af en toe helemaal niet meer volgen. Ik voel me eigenlijk gewoon een beetje eenzaam. Daar heb ik wel eerder al over geschreven en het komt veel voor bij mensen met NAH, maar nu heb ik er weer even stevig last van. Het is dan ook niet de fijnste tijd van het jaar. Het is de periode van het ongeluk, de verjaardag van mijn dochter, mijn eigen verjaardag en de zogenaamde feestdagen. 

Het ongeluk De periode van het ongeluk zal altijd wel moeilijk blijven. 14 november zal altijd de dag zijn, waarop mijn levenslijn verbroken werd, en niet alleen die van mij maar ook van mijn allerliefste man en kind. De revalidatie/hersteltijd zal ik nooit meer vergeten. Wat een strijd, wat een gevecht. Maar gelukkig ook overwinningen! 💪🏻 Alleen wat je, nu inmiddels zo’n 6 jaar later, nog aan lieve mensen/vrienden om je heen over hebt, is best pijnlijk. En ik snap het allemaal wel, hoor. Het is ook ontzettend lastig, zowel voor ons als voor onze omgeving. Gelukkig zijn er ook hele lieve mensen/vrienden bij gekomen. Maar ik kan soms zo maar ineens een aantal mensen enorm missen. Dan herinner ik me fijne momenten van lang geleden, die ik gelukkig nog wel weet, ondanks het letsel. 

De verjaardag van onze dochter De verjaardag van onze dochter….dat blijft voor ons een wondertje. Want dat we een kindje mochten krijgen, was echt niet zo’n vanzelfsprekendheid. Elk jaar ben ik weer dankbaar dat we een prachtige dochter mochten krijgen. De emoties komen dan ook elk jaar weer in volle hevigheid langs. 

Mijn verjaardag. Dan m’n eigen verjaardag….. Eigenlijk heb ik 2 nu verjaardagen: 4 december sinds 1970 (mijn geboorte) en 14 november sinds 2017 erbij (mijn NAH-leven). Het ene moment ben ik enorm dankbaar dat ik ze allebei mag beleven, het had zo maar anders kunnen zijn. Het andere moment ben ik verdrietig en vind ik het allemaal heel verwarrend. Ik vier het ook niet echt meer. Ten eerste kan ik het niet meer aan, al die drukte en ten tweede welke moet je dan vieren? Dat voelt zo dubbel. Ook dat gevoel zal wel blijven. De kunst is om er in de toekomst niet meer zo door van slag te raken. 

Vergroten van mijn kleine wereld Maar ondanks al deze emoties mag ik eigenlijk gewoon heel erg blij zijn vandaag, want morgen krijg ik mijn eigen autootje en kan ik mijn kleine wereldje weer wat vergroten! Minder afhankelijk zijn van mijn lieffie, zelf dingen kunnen doen. Nog 1 nachtje slapen en dan komt er een droom uit, voor het eerst van m’n leven een eigen autootje! Zelfs met NAH kan dat!! 🙏🏻🍀

Feestdagen Oh ja, die feestdagen…..laat die vooral maar zitten. Daar kan ik me maar beter niet over uitlaten. Komt alleen maar een heleboel slechte taal van! 😄 De Kerst houden we weer lekker landelijk en rustig, vooral geen knipperende lichtjes en glitters. En verder gewoon rustig aan met veel rust momenten. 😇😴

Zo…..poeh…..even alle emoties eruit geschreven en nu aftellen naar morgenmiddag! 🙏🏻🍀 Dank voor het lezen en tot de volgende blog