Half juni gingen we weer op vakantie. Ook deze keer met een camper. We wilden de Alpenstrasse graag afmaken, want dat lukte vorige zomer niet vanwege te weinig tijd. En na het einde van de Alpenstrasse zouden we nog een stukje Oostenrijk pakken. Dit jaar hadden we de camper voor drie weken gehuurd. Na het inruimen (heel slim vond ik zelf, aan de hand van de lijst van vorig jaar met aanvullingen van de vorige vakantie) gingen we op pad.
Deze keer geen exact uitgestippelde route, omdat we onderweg ook nog met onze Duitse vakantievrienden (Lisa en Thobias) van vorig jaar hadden afgesproken bij hun wijnboerderij. En later zouden we elkaar dan in Oostenrijk nog ergens treffen, want zij gingen 1 juli op vakantie. Leuk plan! Maar het bleek niet goed uitvoerbaar voor mij, helaas. Omdat zij nog gewoon moesten werken, konden we niet zo maar een dag uitkiezen om daar heen te gaan. Met als gevolg dat we er op een vaste datum moesten zijn, want dan hadden zij tijd en gelegenheid om ons alles te laten zien en gezellig bij te kletsen.
Voor ons betekende dat op de klok/kalender rijden. En dat voelde niet chill, voor ons allebei niet eigenlijk. We werden er een beetje onrustig van en hadden geen echt vakantiegevoel. Voor ons gevoel waren we maar aan het haasten. Maar goed, uiteindelijk toch op het juiste moment daar aangekomen. En dat was gelukkig onwijs gezellig. Alsof we elkaar de dag ervoor nog gezien hadden! Ook hun familie vond het helemaal leuk. We mochten zelfs op het erf van de boerderij blijven staan om te overnachten! Echt super lief! De volgende ochtend waren ze natuurlijk al vroeg op, want ze moesten gaan werken en op de boerderij is het altijd de hele dag een drukte van belang. Aan de deur van de camper hing een tasje met verse broodjes, als een soort tegenprestatie, omdat wij vorig jaar ook een keer broodjes voor hen hadden gehaald. Heel leuk en lief!
Wij gingen die ochtend ook weer op weg naar de Alpenstrasse. We hebben hele mooie dingen gezien en fantastische routes gereden. Maar toch reden we weer een beetje op de klok/agenda, omdat we bepaalde dagen in Oostenrijk moesten zijn om met Lisa en Tobias af te kunnen spreken. Mede daardoor waren de reisdagen wat langer dan vorig jaar en ook omdat we verder naar Oostenrijk wilden. Toen kwam het bericht dat ze vanwege het slechte weer het niet gingen halen om op de afgesproken dagen in Oostenrijk te zijn. Hmmm…..hebben we daarvoor zo ons best gedaan…. Het lukte niet om wat anders af te spreken, dus hebben we dat plan maar laten varen. Jammer, maar helaas.
Een groot voordeel was, dat we nu voor ons gevoel wel echt op vakantie waren. We hoefden ons niet te haasten, konden kiezen waar we heen wilden, kortom de echte camper vrijheid! Het aantal vakantiedagen schoot wel op en we konden niet meer alles doen wat we wilden. Maar we hebben nog wel heel veel dingen kunnen doen en zien. We zijn zelfs over de Grossglockner gereden. Dat was gaaf! Wel jammer dat het slecht weer was, maar dat is een goede reden om daar nog een keer naar toe te gaan 🙂
De reisdagen waren dus te lang geworden eigenlijk voor mij. Bovendien zorgden de afspraken in het begin van de vakantie voor stress. Al met al niet de beste manier om op vakantie te gaan met NAH. Ook het weer viel niet echt mee en we zaten ’s avonds vaak binnen vanwege de regen. Toen ontdekten we ook dat we deze camper niet zo fijn vonden als de vorige, want wat krapper en lekker relaxed “bankhangen” ging ook niet echt. Dus volgend jaar een andere! En dan kortere reisdagen en geen afspraken plannen. Gewoon lekker onze eigen gang gaan, want we weten dat het kan: op vakantie gaan met NAH, maar je moet je wel aanpassen, ook al is het voor de derde keer en denk je het wel aan te kunnen. De rust moet erin blijven! Dan komt het gewoon helemaal goed!
Dank voor het lezen!
lerenomgaanmetnah.com 