In augustus overkwam mij iets waar ik wel weer een goede les uit geleerd heb. Jeetje, hoe kun je jezelf zo over de kling jagen, zeg! Ik heb het al op Facebook gedeeld destijds, maar ik plaats het hier ook nog een keer. Het is echt een voorbeeld van hoe je niet moet doen als je NAH hebt…..
15 augustus 2022 Pffff…..in de ruststand verder vandaag….. Er zijn van die momenten dat ik mezelf echt te hoog inschat. Ik had bedacht dat ik vandaag best boodschappen kon gaan doen bij de Plus: goede aanbiedingen en nog eten nodig voor vandaag. Dus ik vol goede moed opgeschreven wat ik wilde hebben en onderweg naar de garage om mijn fiets te pakken. Voor zover geen probleem, maar toen ging mijn telefoon……een mevrouw van de gemeente over de WMO aanvraag die we hebben gedaan. Ze wil een afspraak maken. Oké…..stress……Robin is op z’n werk en we hebben vanavond een afspraak met mijn ACT-therapeute, waarmee we ook zouden overleggen over de WMO aanvraag……PANIEK!
Met veel moeite een afspraak gemaakt. Gelukkig was ik nog wel zo alert dat ik haar telefoonnummer heb gevraagd. Na overleg met Robin de therapeute geappt, die mij gelijk belde en alles van me heeft overgenomen en een andere afspraak heeft gemaakt, waar zij ook bij kon zijn. Toen toch gelijk even boodschappen gaan doen, want nu is het nog niet zo heet…..dom, dom, dom, dom…..
Nog volledig in paniek door het telefoontje naar de supermarkt gefietst. Boodschappen gedaan in een voor mij volledig onbekende winkel (nog niet eerder geweest)….. Met andere woorden: als een kip zonder kop door die winkel gelopen, te veel boodschappen gehaald om op de fiets goed mee te kunnen nemen en toen weer, helemaal gefrustreerd, terug naar huis gefietst. Kortom, natuurlijk geen succes! Maar ja…..dit was weer een wijze les: na een hittegolf en een akelig telefoontje niet gelijk door willen gaan met alles en vooral niet “even snel”. Ik had gewoon eerst rust moeten nemen en pas later boodschappen moeten gaan doen. Dan had ik waarschijnlijk ook beter ingezien dat de hoeveelheid boodschappen ronduit te veel was voor op de fiets.
Echt hè, nu heb ik therapie waarbij ik leer regelmatig even bij mezelf in te checken hoe het met me gaat, en dan wals ik nu gewoon dwars over mezelf heen. Duidelijk een gevalletje van “nog niet klaar met de therapie” 
Dus ik ga nu mijn bedje in en ga even uit 
Al met al goed afgelopen, maar een domme actie was het wel. Inmiddels ben ik klaar met de ACT therapie, dus dit zou me niet meer moeten overkomen…..nou, ik ben benieuwd….:-) Dit was de blog voor deze keer. Bedankt voor het lezen en tot de volgende keer!
lerenomgaanmetnah.com 
Hi Astrid, weer zo herkenbaar! Het valt gewoon niet mee om “iets nieuws” aan te leren met NAH. Het moet er alshetware allemaal opnieuw ingegraveerd worden. En dat kost tijd.
Ik kreeg ooit als tip de telefoon niet opnemen, want dat leidt altijd af. Eerst afmaken waar je mee bezig bent. Wanneer het belangrijk is bellen ze wel terug. Met mijn smartphone heb de voicemail aangezet. Die luister ik af wanneer ik daar tijd voor heb. Heel vaak wordt er dan gebeld op een “verkeerd moment” en dan ben je weer helemaal kwijt waar je mee bezig was. Die voicemail geeft gewoon rust. En jij behoud het overzicht.
We komen er wel hoor, Astrid. Wanneer je jezelf vergelijkt met de eerste bijeenkomsten bij Hersenz, dan heb jij gigasprongen gemaakt! Hou dat altijd voor ogen. Ik lees nu iedere keer weer een prachtig stukje van een schitterende vlinder! In- druk- wek-kend!!!!
Warme knuvv van Ad
LikeGeliked door 1 persoon
Wat een mooie, warme woorden, Ad. Dankjewel knuffff
LikeLike