Dag goede voornemens

Na een paar dagen van een complete knock-out kom ik langzaam weer terug op de aarde. Jeetje, wat was ik ontzettend slecht. Hoe en wat komt later.

Eerst maar even eerlijk toegeven dat mijn goede voornemens geheel in het niets zijn verdwenen. Teruglezend zie ik nu wel in dat ik wel heel erg optimistisch was. Alleen al het feit dat ik al ruim een hele maand niet geschreven heb, terwijl wekelijks de bedoeling was…. Ik trap nog steeds elke keer in dezelfde valkuil…. Maar goed, plannen kunnen bijgesteld worden, zullen we maar zeggen.

De verhuisdozen zijn begin maart gebracht en toen sloeg ook meteen de harde werkelijkheid van NAH toe. Hoezo, lekker veel schrijven, hoezo alles op mijn gemakkie doen. Even “vergeten” wat NAH met je hoofd doet als er veel gedachten zijn. Dan wordt het dus chaos. Met als gevolg dat het de hele dag herrie in mijn hoofd was en ik niet meer kon slapen. Veel te veel file in mijn hoofd. Gewoon de hele nacht bezig blijven met het nieuwe huis, terwijl ik dat overdag toch ook echt al gedaan had! En ja, dan raak je uitgeput. En dus weer in paniek. Uiteindelijk toch maar de Oxazepam gebruikt om mijn hoofd weer rustig te krijgen en te kunnen slapen. Gelukkig helpt dat wel steeds en heb ik zonder problemen weer een nieuwe voorraad antidepressiva en Oxa gekregen. Ik zal het nog vaak nodig hebben de komende weken. Helaas…..

Er kwam gelukkig nog wel een klein lichtpuntje voorbij deze afgelopen weken. De vrouw van het UWV, afdeling WW, snapt wel hoe het allemaal met mij gaat en bij het horen dat het bezwaar nog steeds niet in behandeling is genomen door het UWV, ondanks herhaaldelijk aandringen/sommeren van onze advocaat, en dat we binnenkort gaan verhuizen, gaf ze me meteen weer een vrijstelling voor de sollicitatieplicht, en wel tot eind juli. Yeah! Ik moest gewoon huilen van opluchting.

Helaas hing er al die tijd een nieuw NPO dreigend boven mijn hoofd, waar ik ongelooflijk nerveus van werd. En helaas werd mijn angst bewaarheid….. Begin april moest ik naar Amsterdam voor een zoveelste poging tot het doen van een NPO.

Daarover volgende keer meer. Dan heb ik ook nog een paar hele leuke dingen te vertellen! Maar nu eerst weer even in de ruststand! Bedankt voor het lezen en tot de volgende blog (en nee, ik doe geen voorspelling wanneer dat komt, goed hé?!)