Als je zoals ik heel veel last van prikkels hebt en dan dus ook snel overprikkeld bent, is het ontzettend fijn als er een plek is waar je weer helemaal tot rust kan komen en het zelfs weer stil wordt in je hoofd. In het voorjaar van 2018 heeft Robin, mijn liefste, een hotel geboekt voor ons samen in de Zeisterbossen. Wat vond ik het daar heerlijk! Vol in de natuur, een heel leuk kasteel als hotel en een prachtige omgeving. Toen merkten we al dat zo’n omgeving voor mij heel goed werkt. We namen ons voor om dat vaker te doen. Het is super om daar samen te fietsen, ik kan er prachtige foto’s maken, echt geweldig.
Een paar maanden later, eind oktober 2018, had Robin een verrassing voor mij. We zouden samen een paar daagjes weggaan naar een heerlijke rustige omgeving, op een prachtig plekje….verder wist ik niets, ik moest maar afwachten. Niet heel goed voor iemand met NAH, maar dochterlief, Julia, stelde me gerust, want zij had het wel al gezien en ik kan wat dat betreft echt volledig op mijn lieve schat vertrouwen. Dat kan hij heel goed. Dus wij gingen op weg. Uiteindelijk waren we in het Oosten van het land en kwamen dichterbij de bestemming. Alleen de omgeving waar we doorheen reden na de snelweg verlaten te hebben, was al geweldig. Wat is het daar mooi! Toen we op de plaats van bestemming (B&B landgoed Driebelterveld) waren, was ik gewoon helemaal stil. Wat is het hier mooi en wat ziet het er leuk uit allemaal. Eenmaal binnen in de studio waar wij zouden verblijven, was het alleen maar leuker en wat een aardige vrouw ontving ons. We hebben zelfs al heel snel “het verhaal” vertelt en alhoewel Robin het al eerder had aangegeven, hebben we nog een keer uitgelegd waarom deze omgeving voor mij zo belangrijk is.
Om een heel lang verhaal kort te maken……we komen er nog steeds heel erg graag. We hebben een intense vriendschap opgebouwd met Rob en Marjan, de eigenaren. En we passen zelfs wel eens op het landgoed en de B&B als zij op vakantie zijn. Wat een plek! We hebben ons hart eraan verpand en kijken zelfs rond of we ergens in de buurt een huis kunnen vinden om daar naar toe te verhuizen. Zodra we over de IJssel rijden, voelt het al thuiskomen. De rust voel ik dan over mee heen komen. En zodra we het landgoed oprijden, valt er een last van me af en kom ik helemaal bij. Wat een zegen om zo’n plek te hebben. Het is voor mij echt een rustplek. Ik kom helemaal tot rust, zelfs in mijn hoofd is het dan helemaal stil. Ik kan er heerlijk fotograferen, maar ook samen heerlijk fietsen. En met onze hond, Krisi, daar zijn, is helemaal fantastisch. Ook zij vindt er een rustplek en komt helemaal bij van alle drukte van de randstad. Heel dankbaar voor……
