Tijd voor wat mooie berichten! Want gelukkig is het niet alleen maar kommer en kwel met NAH. Op dit moment zit/valt er echter van alles tegen en dan voelt het wel zo. Daarom maar eens wat leuke dingen die ik, ondanks de NAH, toch gedaan heb!
Het eerste wat ik mee maakte dit jaar, was een speciale prikkelarme avondopenstelling van het Rijksmuseum op 6 februari 2020. Bij toeval, nou….toeval bestaat niet…. kwam ik een artikel tegen over deze speciale openstelling, georganiseerd door Stichting Onbeperkt Genieten. Er was een tentoonstelling opengesteld van de Hollandse meesters. De entree was maar voor een beperkt aantal mensen beschikbaar. Reserveren aldus gedaan. De verlichting was aangepast. Er stond geen muziek aan. En alle medewerkers spraken op gedempte toon. Je kon een gids mee krijgen of een audiotoer volgen. Ik ben samen met mijn liefste gegaan. We wilden al langere tijd een keer naar het Rijks, aangezien we daar nog nooit geweest waren. En dat kan natuurlijk niet als echte Hollanders! En wat hebben we genoten! Alles was perfect geregeld. Het was alleen jammer dat er 1 gezin binnen was, waarvan de kinderen niet echt rustig konden zijn, ondanks meerdere waarschuwingen van het personeel. Desondanks, en met hulp van mijn noise cancelling headphone hebben we alles op ons gemak kunnen bekijken en veel foto’s gemaakt. Het was echt super! Natuurlijk was ik de volgende dag hartstikke moe, want een retourrit met de auto Schiedam-Amsterdam hakt er aardig in. En dan kamp ik natuurlijk ook met vertraagde informatie verwerking, dus de hele toer heb ik nog herhaaldelijk voorbij zien komen. Maar spijt heb ik niet gehad. Geen seconde. Ik was eindelijk in het Rijks geweest, terwijl ik me er al bij neergelegd had dat dat niet meer ging gebeuren door de NAH. Maar dus wel en nog wel op een speciale avond voor mensen met een beperking, zó waardevol!
Op 16 februari 2020 kwam de tweede uitdaging! Een concert van Waylon in Carré! Wow, hoe ging ik dat doen??? Ik had geen idee of ik het wel aan kon, al dat licht en het enorme geluid. Na lang twijfelen ben ik toch, uiteraard met mijn liefste, toch gegaan. Het ergste wat me zou kunnen overkomen, was dat ik na korte tijd weer weg zou moeten. Nou ja, dat zij dan maar zo…. Dat is gelukkig niet gebeurd! Het eerste deel van het concert zat Waylon alleen op het toneel en speelde alles akoestisch. Wat een geweldige zanger is het toch! Ja, sorry…ik ben een enorme fan! Ik kon er zelfs van genieten zonder mijn koptelefoon op te hebben. Na de pauze stond hij met zijn hele band op het podium en ging het geluid voluit! Oeps, dat ging niet meer zonder koptelefoon, natuurlijk. Maar met mijn koptelefoon op, kon ik toch intens genieten van het concert. En heel af en toe deed ik stiekem even de koptelefoon af om het echt helemaal te voelen. Dat kon ik toch niet laten!! Wat een avond en een belevenis! Dit had ik niet durven dromen! Ik had ruim een week nodig om weer wat te herstellen, maar wat had ik dat er graag voor over! OMG! Ik was gewoon naar Waylon geweest en nog wel in Carré, wat we ook nog nooit van binnen hadden gezien. Waanzinnig! 
En jawel, op 29 februari 2020 gingen we weer naar een concert. Ditmaal zou het wel een stuk heftiger kunnen worden dan het vorige, vermoedden we. We gingen namelijk naar de Edwin Evers Band in Bibelot….. oh oh….. Hoe zou dat gaan??? Zoals verwacht was het heel heftig. In Bibelot moet je vroeg zijn om een goede (sta)plek te hebben en je moet dus de hele avond op je benen staan….. en die van mij zijn niet zo stabiel meer…. We gingen boven staan, zodat we niet tussen een heleboel mensen in zouden komen te staan en we stonden tegen een hek aan, handig voor mijn instabiliteit. En als altijd stond mijn liefste vlak tegen me aan ter bescherming. Voordat het concert begon, was ik al erg overprikkeld. Al het heen en weer geloop van de mensen onder mij, om gek van te worden….. Het geroezemoes van al die mensen, zonder koptelefoon totaal niet te doen, eigenlijk zelfs niet met koptelefoon. Maar goed, van het concert kon ik gelukkig wel genieten. Ze spelen echt geweldig. Ook van hen zijn we echt fan geworden in de loop der jaren. Ze speelden lekker veel oude hits, dus een groot jeugdsentiment viel ons ten deel! Ik heb gemerkt dat als ik de muziek die ik hoor heel leuk vind, ik het dan beter aan kan dan wanneer ik de muziek niet fijn vind. Dat kwam dus goed uit: allemaal jeugdhits! Heerlijk! Maar op het eind was ik echt helemaal kapot….heel slecht geslapen en veel tijd nodig gehad om te herstellen. Maar ook hier geldt weer: ik had het echt niet willen missen. 
Ik heb echt van alle drie de uitdagingen totaal geen spijt gehad. Je weet het gevolg van tevoren, dus dan is het aan mij de keuze of ik het er voor over heb ja of nee. En in alle drie de gevallen kan ik in alle eerlijkheid zeggen dat het me de oververmoeidheid absoluut waard was. We hebben samen zulke waardevolle herinneringen gemaakt. Ondanks dat het inmiddels alweer een half jaar geleden is, denk ik er nog steeds met veel blijheid aan terug. En bovendien hebben we een fijn, mooi en rustig plekje waar we altijd even naar toe gaan als het hard nodig is, maar daar vertel ik in mijn volgende blog meer over…..
lerenomgaanmetnah.com 