2 juli 2019: Een groter contrast dan we vandaag hadden, is niet mogelijk, geloof ik….😔Zo werden we vanochtend nog wakker in alle rust en stilte van het landgoed, met alleen het gezellige fluiten van de vogeltjes 🍀 en zo stonden we in de file om naar huis, werk en therapie te gaan, met alle gekte en drukte van de randstad om ons heen 😥 Gelukkig hebben we de foto’s en dus de herinneringen 🙏🏻 Wat was het een geweldige week saampjes! De B&B gerund, de veestapel verzorgd, uitgerust, gefietst en zelfs een paar leuke dingen kunnen doen! Wat geeft een rustige omgeving mij een positieve energie. Mijn hoofd was af en toe zelfs even stil…..wat een verademing 🙏🏻 Ik kijk nu al uit naar de volgende periode op het landgoed…. levenmetNAH #ookgenieten #rust

5 juli 2019: Pffff…wat een week! Weg alle opgedane energie van vorige week😔 Vandaag een echte rustdag dus voor mij 🙏🏻 Nadat ik vorige week de bijeenkomst bij Hersenz heb gemist, heb ik er deze week 2 gehad….. Afgelopen dinsdag heb ik samen met Ingeborg, m’n individueel begeleidster, de gemiste bijeenkomst van vorige week besproken. Het thema: omgaan met emoties. Nou, “succes” verzekerd…. Aangezien bij mij de tranen continue héél hoog zitten, was ik 2 uur lang behoorlijk in tranen. Fijn om te weten dat iedereen met hersenletsel hier mee te maken heeft. Gelukkig heb ik minder last van heftige andere emoties, zoals bv boosheid of agressie. Maar desondanks was het toch wel weer behoorlijk confronterend 😥 Gisteren kon ik weer gewoon naar de groepsbijeenkomst. Wat voelt de groep toch fijn! We zijn eigenlijk echte vrienden van elkaar geworden. Zo’n fijn gevoel 🙏🏻. We zijn zelfs een beetje bang om elkaar straks misschien weer kwijt te raken. Gisteren was het thema: gedrag na hersenletsel. Weer een flinke confrontatie met jezelf die echt niet altijd in je voordeel is 😔. Maar ook wel weer goed om je bewust te zijn van je eigen gedrag. Je bent het je vaak juist niet zo bewust. Het is vooral fijn om te weten dat je gedrag voortkomt uit het letsel, omdat er het nodige kapot is en je hersenen dus anders functioneren. Maar we hebben ook geleerd hoe je kan proberen jezelf bij te sturen als het voor jezelf ook niet prettig voelt hoe je reageert. Al met al was het weer een pittige, maar fijne bijeenkomst. Na afloop was iedereen eigenlijk bekaf….. Eenmaal thuis had ik eventjes tijd om een beetje uit te rusten om vervolgens weer naar het Rijndam te gaan voor een bezoek aan de revalidatiearts. We wisten niet zo goed waarvoor dit gesprek was, maar zeer waarschijnlijk zou het gaan om het NPO wat niet door kan gaan. Dat bleek inderdaad zo te zijn en tevens was het het eindgesprek. Ik hoef niet meer onder controle te blijven bij haar. Het eindstation qua revalidatie/herstel is bereikt. Verdere verbetering zal er niet meer zijn. Maar de behandelingen bij Hersenz zullen me wel nog helpen om weer een fijn leven te hebben met alle beperkingen die daar bij horen. De arts heeft daar alle vertrouwen in 🙏🏻 Afsluiting van deze fase van de revalidatie dus. Een stukje rust erbij. Daar hoef ik me niet meer druk over te maken. Blij? Ja, natuurlijk wel. Maar het eerste wat ik deed, was huilen, want ik ga het ook missen. Hoe gek dat ook klinkt. Ondanks de belasting die het gaf, gaf het me juist ook een gevoel van veiligheid. Maar de arts heeft ons verzekerd dat als er ook maar iets is, of als we wat te vragen hebben, is 1 telefoontje genoeg om weer langs te kunnen komen 🙏🏻 Jeetje….wat was het een emotionele week! 😥 Maar vandaag een lekkere rustdag en alles rustig proberen te verwerken, met een gevoel van dankbaarheid naar het Rijndam en de groep bij Hersenz 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

14 juli 2019: Gistermiddag/-avond vierden mijn allerbeste vriendin Wendy en haar man Arno hun 25-jarig huwelijk met een tuinfeest/BBQ en daar wilde ik hoe dan ook even bij zijn. En dat was ik! 🤗 Uiteraard samen met de liefste. Zooo fijn dat we al iets eerder konden komen en dat ik er een poosje bij kon zijn. Dankbaar 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

16 juli 2019: Dit dus…..

18 juli 2019: Vandaag was al weer bijeenkomst 10 van de module Omgaan met Veranderingen bij de stichting Hersenz. Vandaag was het onderwerp: “Gedrag Veranderen”. We hebben geleerd dat het vaak beter is om eerst even na te denken voordat je op iets of iemand reageert. Iedereen in de groep heeft daar op zijn/haar manier last van. Je reageert door het hersenletsel anders dan voorheen en eigenlijk wil je dat helemaal niet, maar is het al gebeurd voordat je het je bewust bent. We hebben dan ook allemaal een kaartje gekregen met: Stop-Denken-Doen. Oftewel, als er iets gebeurt of tegen je gezegd wordt, eerst even Ho Stop! Dan nadenken over hoe je wilt reageren en dan pas echt reageren. Om op een goede manier te reageren, hebben we een aantal koppelingswoorden geleerd die je hierbij kan gebruiken (bv. misschien….).
Eerst dacht ik dat ik hier nooit last van heb en het dus ook niet hoef toe te passen, maar al pratend kwam ik er achter dat het toch een beetje anders is…… ook mij overkomt het regelmatig….hmmm iets om nog eens over na te denken….. Vandaag was een dag dat ik het heel erg fijn vond in de groep. Zo voelt het altijd, maar vandaag ging ik met een echt blij gevoel naar huis, met positieve energie. Misschien kwam het omdat iemand uit de groep goed nieuws had gehad en daar zichtbaar heel rustig en opgelucht over was en wij dat allemaal met hem meevoelden of misschien was het iets anders. Ik weet het niet. Maar ik vond het in ieder geval heel fijn. Het voelt echt als een hechte vriendengroep 🙏🏻🙏🏻🙏🏻 Ik vind het gewoon jammer dat ik volgende week niet kan! En dat terwijl we dan op ons favoriete, heerlijk rustige plekje in Markelo verblijven…..hoe raar kan het lopen ☺️

19 juli 2019: Robin: Weer een nieuwe stap in het ontdekken van een nieuwe Astrid van ’t Hof! Laten vastleggen van onze namen en het NAH gegeven. Het eindresultaat 😍 Voor mij hebben deze 2 tattoos een hele bijzondere betekenis 🙏🏻🍀 Dankjewel Kevin, het is echt heel mooi geworden 👌🏻 ARJ❤️ #nah🍀 foto 2 foto 3

21 juli 2019: Een bijzondere dag vandaag 🙏🏻 ….voor het eerst sinds 2 jaar weer eventjes gewinkeld met m’n lieve meissie 😍 En nog leuke dingen voor haar kunnen vinden ook ☺️ #NAH #genieten

30 juli 2019: Ok….vandaag was weer zo’n dag…..weer ruim over de grens heen en nu dus in tranen en doodmoe 😥 Vrdmm! Waarom gebeurt het me toch elke keer weer? Even dit doen, oh dan kan ik ook gelijk wel even dat doen en als ik dan toch bezig ben, enz.enz. Dus veel te weinig/geen rustpauzes en ook nog eens heel warm weer en dan is de grens alweer ruimschoots overschreden! 😔 Wat raak ik daar gefrustreerd van! Nou,…..morgen weer een nieuwe dag, een nieuwe poging en trouw mijn dagschemaatje volgen 🙏🏻 Pfffff…..truste! #NAH #grenzenbewaken #energiebalans

Augustus 2019:

2 augustus 2019: Gisteren alweer bijeenkomst 12 gehad van de module Omgaan Met Veranderingen bij Stichting Hersenz. Nog maar twee te gaan! Jeetje…..wat gaat het snel! En wat ben ik er ongelooflijk blij mee 🙏🏻. Ik, degene die er als een berg tegenop zag en het niet zag zitten, kijk nu al uit naar de volgende module! Maar eerst 2 weken geen bijeenkomsten ivm vakantie en dan dus nog 2x….. Wat zullen we elkaar gaan missen 😔 Gelukkig zien we elkaar bijna allemaal weer bij de volgende module 🙏🏻 Gisteren was het thema Bezigheden: huishouden, zelfzorg, werk, hobby’s, sport. Ben je tevreden met hoe het nu op dat gebied met je gaat of zou je wat willen veranderen?
Tja,….. moeilijke vraag 😔. Want natuurlijk wil ik veel liever, tegen beter weten in, dat alles weer gaat, zoals het voorheen ging….. Aan de andere kant leer ik bij Hersenz ook om steeds beter met de beperkingen om te gaan. Dat is verre van makkelijk en ik ga dan ook regelmatig flink over m’n grens 😥. Dat zorgt voor dikke tranen en intense vermoeidheid. Gelukkig kan ik dan altijd m’n verdriet kwijt bij de liefste ❤️ en probeer ik de draad weer op te pakken. Er zijn wel een paar dingen die ik meer en een beetje anders wil doen, zoals bv fotograferen. De volgende keer gaan we een stappenplan maken om iets aan te pakken dat we zouden willen veranderen…… Lieve Wil was gisteren al voor het laatst, omdat het nu 2 weken vakantie is en ze daarna zelf 2 weken op vakantie is. Ze trakteerde gezellig op cake bij de koffiepauze ☺️. Zoo lieff! Ik zal m’n metro-maatje missen….. Aan het slot van de bijeenkomst heb ik mijn tattoos laten zien aan de anderen en de gedachte erachter verteld. Voor wie de betekenis niet kent, zal ik het hier ook nog een keer uitleggen: de tattoos zijn door mij zelf bedacht met inspiratie van bestaande tattoos. En Kevin heeft mijn ideeën geweldig mooi uitgewerkt en getekend 🥰.
Rechts heb ik een klavertje vier en de letters nah. Dit staat voor mij voor dat ik ook gelukkig kan zijn met NAH en een fijn leven kan hebben met NAH. Links heb ik een hartje met de letters ARJ. Dit staat voor mij voor de liefde in ons gezin en de enorme steun die ik van mijn liefdes ❤️R❤️J krijg. We zijn een hechte drie-eenheid. Zonder deze twee enorme schatten had ik niet kunnen zijn waar ik nu ben 🙏🏻🙏🏻.
Iedereen in de groep vond het erg mooi en sommigen waren er zelfs geëmotioneerd door. Dat zorgde bij mij uiteraard ook weer voor tranen, mooie en eerlijke tranen. Nu heb ik ff tijd nodig om weer een beetje energie op te doen, dus een paar dagen rustig aan doen ☺️.

5 augustus 2019: Wow, wat een heldere uitleg van hersenletsel-uitleg heb ik gelezen! Het is voor mij altijd wel weer enorm confronterend, al is de uitleg zo helder😥. Het doet me weer goed beseffen waar ik sta in het proces. Ik val in de groep waarbij het herstel tot stilstand is gekomen. En dat valt me zwaar. Ik ben nu aan het leren de focus te verleggen naar wat ik wel kan i.p.v. naar wat ik allemaal niet meer kan…..en dat is moeilijk, want natuurlijk wil je steeds weer terug naar je oude ik en dat gaat gewoon niet lukken. Het is een echt rouwproces en dat kost tijd, veel tijd. 😔 We blijven zoeken naar manieren om een fijn gelukkig leven te leven en leuke dingen te kunnen doen. Met grote dank o.a. aan de Stichting Hersenz en de lieve vrienden daar 🙏🏻 Ik las een blog van een lotgenoot en die had het over dat hij een spelletje speelt: “verstoppertje spelen”…. Ik herken dat wel…. gewoon maar doorgaan, met een glimlach op je gezicht en ondertussen ruimschoots over je grens heen gaan…. en hopen dat je gevonden wordt door iemand. Gelukkig word ik altijd gevonden door de allerliefste❤️. Die komt me altijd zoeken als ik me verstopt heb. Hij laat me weer even flink uithuilen en laat me me toegeven aan mijn intense vermoeidheid, zodat ik na een poosje weer bijgekomen ben en weer in mijn kracht kan gaan staan. Dat is natuurlijk geen goed spelletje voor mij….. Ik ben nu dan ook aan het leren om te herkennen en te erkennen waar mijn grens ligt. En dat valt echt niet mee, tussen willen en kunnen zit nl een groot verschil😖. Na een week van intense moeheid – want wat is het hier toch druk en herrie overal – gaat het nu, na een paar goede nachten en veel rust, gelukkig weer wat beter met me. Dus geen verstoppertje meer voor mij, echt afleren! Ik ga me deze week strak aan m’n dagschema’s houden, zodat ik mezelf niet weer overbelast en vooral, vooral, leuke dingen doen. Niets moet! 🍀❤️🍀

21 augustus 2019: Zo dan…..kwam ik mezelf even hard tegen….😢 Ik moest vóór morgen mijn 7 dagschema’s netjes aangepast hebben (ivm de WIA aanvraag), dus na al weken er als een berg tegenop gezien te hebben, kon ik vandaag niet anders dan ze aan te gaan passen….. Mijn God….ik ben er de hele middag, en dan ook echt de HELE middag! mee bezig geweest 😔. En ik hoefde de schema’s “alleen maar” aan te passen aan de veranderde situatie (Robin andere werktijden). Ingeborg, mijn persoonlijk begeleidster bij Hersenz, had de schema’s eerder al digitaal gemaakt en doorgemaild aan mij. Ik hoefde het dus echt “alleen maar” aan te passen….. Nou, dat was dus duidelijk niet echt een geval van “alleen maar”…… Het is me pijnlijk duidelijk geworden dat planning en organisatie niet meer voor mij zijn weggelegd…… Nu is dat op zich ook geen verrassing meer (daar was ik al eerder achter gekomen), maar dat ik zelfs, wat vroeger een heel simpel klusje van hooguit een half uurtje was, niet meer kan, was toch wel een flinke tegenvaller….😢 Maar doorzettingsvermogen, of misschien beter gezegd: wilskracht heb ik gelukkig nog wel, dus het is me, na 5 uur tobben, gelukt en nog netjes ook. Zo eigenwijs ben ik dan ook wel weer! Het moet er wel netjes uit zien, ook al is dat dan weer niet de makkelijkste weg….Nu tijd voor rust 🙏🏻

28 augustus 2019: Zo hee! I did it!
Wat heb ik gedaan? In m’n eentje op de fiets naar de apotheek in het Vlietland geweest!
Spannend? Ja, enorm. Warm? Ja, nog steeds erg last van.
Gelukt? JA, JA! En dat nog wel ondanks allerlei wegopbrekingen en omleidingen, die met NAH echt niet zo duidelijk zijn, al is het in je eigen stad 🙄 Maar….I did it, voor de eerste keer weer sinds hele lange tijd ☺️

30 augustus 2019: Pffff…..wat trekken sommige mensen je batterij in één keer leeg, al helemaal als die al niet goed opgeladen was na een paar slechte nachten…. Wat een onbegrip ontmoette ik weer vandaag 😢. Ik kan er gewoon ff niet meer tegen 😔 Ik wil het allemaal niet meer uitleggen, het voelt altijd alsof ik me moet verontschuldigen voor van alles en nog wat…..
Weet je….ik heb er ook niet om gevraagd…. Het is mij ook maar overkomen en ik heb er maar mee te dealen…..levend verlies noemen we dat bij Hersenz. Ik begin net een beetje te leren hoe ik er het beste mee om kan gaan, krijg je weer een berg onbegrip over je uitgestort 😢. En dat terwijl we gisteren zo’n fijne bijeenkomst bij Hersenz hadden 🙏🏻 Het was alweer bijeenkomst 14 van de module Omgaan Met Veranderingen en dat was meteen de laatste van deze module. Een gek idee om de eerste module nu ineens afgerond te hebben. We hebben onze einddoelen besproken, of we die gehaald hebben. Gelukkig was iedereen tevreden. Als een doel niet helemaal behaald was, was er wel tevredenheid over wat er wel bereikt was. En dat is mooi!
André, de groepsbehandelaar, had nog mooie en lieve woorden voor iedereen. En ook aan elkaar hebben we complimenten uitgedeeld.
We zijn blij dat we als groep bij elkaar blijven bij de volgende module, op één na….. Herman, we gaan je missen in de groep en zeker je enorme humor missen. Want ondanks dat het de laatste bijeenkomst was en iedereen dat een beetje raar idee vond, hebben we ook ontzettend veel gelachen! Het was echt een bijeenkomst met een lach en een traan ☺️ Op dus naar de volgende module, maar eerst nog het MDO gesprek ter afsluiting van deze module en dan gaan we beginnen aan de volgende: Grip Op Je Energie. Ik kijk er erg naar uit, want in het goed verdelen van mijn (weinige) energie heb ik nog een hoop te leren 🙏🏻 Tot slot wil ik nog even delen dat ik de groep bij Hersenz als hele goede vrienden beschouw. Zo voelt dat echt voor mij. Zonder dat iemand elkaar van tevoren kende, zijn we een hele hechte groep gebleken. Ik ben gewoon echt van iedereen gaan houden! Love you all 💞💞 Nu is het tijd voor rust, rust en nog eens rust 🙏🏻🍀

September 2019: