1 december 2017: Jeetje, wat een bizarre tijd hebben we achter de rug en gaan we nog krijgen….. Ben er nog helemaal van slag van. 🙄 Gelukkig heb ik vandaag wel al een aantal keer gehoord dat er verbetering zichtbaar is en gelukkig merk ik zelf dat ook. De weg is nog heel lang met nog veel hobbels te nemen. Zal ook veel meer aan mezelf moeten denken en vaker nee moeten zeggen…. (bij voorbaat dus excuses van mijn kant). Maar we komen er uiteindelijk wel! 😊 Ik wil gelijk even van de gelegenheid gebruik maken om iedereen te bedanken voor alle berichtjes/kaarten/bloemen enz. Dat wordt zeer gewaardeerd! Ik ben er mentaal nog lang niet, maar jullie helpen me wel fijn op die manier

2 december 2017: En weer gaat er een moment voorbij waar ik zo graag bij had willen zijn: 18-jarig verjaardagsfeestje van Julia voor vrienden/vriendinnen. Hoop dat ze een geweldige avond heeft…. #gelukkigzijnerfotosenfilmpjes #langlevededigitalewereld

3 december 2017: Ok dan….wat doe je op je eigen oudejaarsavond? Nou, dan lig je in een ziekenhuisbed in een revalidatiecentrum in je uppie…… hoe krijg ik het weer voor elkaar?! 🙄🙄🙄 pffff….tuthola dat ik ben 😒 #maareenhelelichteverbeteringismerkbaargelukkig

4 december 2017: Ondanks alles gaat het leven gewoon verder dus: Happy birthday to myself! 😊 Een beetje vreemde dag vandaag, maar komt vast wel goed 😊 Allerliefste mama jarig!!🎉🎉Zo trots op jou mama, hoe je het doet de laatste tijd! Het is allemaal niet makkelijk maar je doet het super goed!!😘💋Love you mama❤️

Lieve allemaal, ontzettend bedankt voor al jullie lieve verjaardagsberichtjes! Dat maakte de toch wel heftige dag echt een stukje makkelijker te dragen. 🙏🏻
En dan ben ik ook nog eens verwend met allerlei cadeautjes. Het kan niet op. ☺️

Nu gaan we weer verder met het herstel zodat mijn 47e levensjaar een topjaar wordt! En zodra het kan, drinken we er een goede borrel op! ☺️

Liefs van mij 😘😘😘

8 december 2017: Eindelijk, na al die tijd, ben ik dit weekend met weekendverlof. Wel onder strikte rust voorwaarden, maar ik ben eindelijk even thuis ☺️ Jeetje wat had ik een verschrikkelijke heimwee….😰Helaas nog niet sterk genoeg voor bezoek. Dus het spijt me, maar geen bezoek dit weekend 😞. Alleen maar heerlijk met z’n drietjes. Weer even met elkaar genieten. Super! 😊 Zondagavond weer terug naar Rijndam en dan weer hard verder werken aan mijn herstel….

10 december 2017: Weer terug in Rijndam. Een heerlijk weekend thuis gehad 😊. Want jeetje, wat heb ik m’n thuis en m’n liefdes ontzettend gemist 😒 En het afscheid was zwaar 😞 Nu weer vol aan de bak om volgend weekend weer naar huis te mogen en om zsm met ontslag te kunnen. Helaas 1 hele zware beslissing moeten nemen: kerst in Barcelona vieren gaat niet lukken, dus reis helaas moeten annuleren…😞 Dat doet echt pijn, maar volledig herstel is nu even het belangrijkste….😒

12 december 2017: 💪🏻 net even helemaal alleen in de tuin van Rijndam een klein stukje gelopen #beststoervanmezelf Lieve allemaal, vandaag heb ik heel goed nieuws gekregen! Ik mag vrijdagmiddag weer naar huis voor weekend verlof, deze keer met iets meer opdrachten om te doen, maar zeker ook nog veel rusten. En dan mag ik volgende week woensdagmiddag/avond definitief met ontslag en mag ik dus echt naar huis! Er volgt dan alleen nog een periode van poliklinische therapie in het Vlietland. Want we zijn er natuurlijk nog niet…. Dit alles uiteraard onder voorbehoud dat er medisch gezien geen rare dingen gebeuren, maar dat is niet de verwachting. We zijn echt superblij!

14 december 2017: Wow! Het gaat ineens hard met de therapie! Gisteren en vandaag zelfstandig in de sporthal gefietst….pffff….ff een dingetje 😰 maar: I did it! 💪🏻 En dan vandaag ook nog door drukke straten heen gelopen met fysio om te kijken of ik het verkeer aan kan en wederom gelukt! 💪🏻 #weereenenerverenddagje ….

16 december 2017: Wat heerlijk toch weer om dit weekend weer thuis te zijn. Al zalig een nacht in m’n eigen bedje naast m’n grote liefde kunnen slapen. Vandaag een paar uitdagingen aangegaan: buiten gewandeld en zelfs even een winkel ingegaan. Dat was weer een hele overwinning, want toch best eng. Maar ook dat heb ik weer gedaan. En ook gewoon nog samen met m’n lieve meissie eten gekookt 😊 Straks weer een nachtje in m’n heerlijke bed. Wat een zaligheid! 🙏🏻

17 december 2017: Na een heerlijk weekend thuis nu weer terug in Rijndam, afscheid was weer verschrikkelijk 😥….maar nu echt aftellen: nog 3 nachtjes 🙏🏻

19 december 2017: WoW…..laatste keer ergotherapie in Rijndam gehad. En wat mocht ik doen als een soort statement van goed afgeronde therapie?? 🙈 In m’n uppie winkelen op de Oude Binnenweg en het Binnenwegplein!!! En gewoon geflikt!! 💪🏻💪🏻☺️☺️ #langzaamopwegnaarnormaal #bijnanaarhuis #beetjetrotsopmezelf #nuechtbekaf

20 december 2017: Lieve allemaal, Eindelijk! Vandaag is de dag dat ik uit het Rijndam Revalidatiecentrum word ontslagen! Rond 17 uur vanmiddag hoop ik in de auto op weg naar huis te zitten!
Wat een bizarre tijd hebben we achter de rug en wat ben ik blij dat ik er zo goed uitgekomen ben! 🙏🏻 Met grote dank aan het fantastische personeel in Rijndam, maar zeker aan mijn 2 grote liefdes Robin en Julia ❤️❤️ Ik weet niet wat ik zonder mijn schatten zou moeten….ook voor hun was het een zware tijd, maar wat was ik blij dat ze elke dag bij mij op bezoek kwamen!
We zijn er nog (lang) niet, maar we komen er wel! Thuis nog poliklinische revalidatie en dan komt het vast goed.
Ter info: Ik ben nog erg emotioneel, dus houd bij mij rekening met een tranendal 😏 Verder is een hoop drukte of een hoop mensen mij echt nog te veel. 🙁 Ook zal ik regelmatig rustmomenten nodig hebben om een beetje bij te komen. Doe ik dat niet, dan raakt mijn herstel achterop. Het “normale” leven zal ook echt allemaal nog wel eens goed tegenvallen…..
Zelf vind ik het best nog moeilijk om bekenden tegen te komen. 😳 Ben best nog onzeker en daarom een beetje bang voor “rare” reacties. Had het idee dat zo ongeveer op m’n voorhoofd stond wat ik heb gehad. Gelukkig hebben een hoop mensen mij verzekerd dat je echt niets aan mij ziet en heb ik al een paar keer hele fijne reacties gehad. Nu mijn onzekerheid nog een beetje minder en dan komt het wel goed.
Vandaag nog wat therapie en afsluitende gesprekken en dan hoop ik vanavond weer heerlijk thuis te zijn en niet meer terug te hoeven naar Rijndam 🙏🏻 #opnaareengezondetoekomst #langzaamopwegnaarhetnormaleleven #dankbaarvoormijngoedeherstel

21 december 2017: Wat een geweldige thuiskomst had ik gisteravond ☺️! Dat hield ik natuurlijk weer niet droog 🙈 Iedereen weer ongelooflijk bedankt! Superlief! 😘😘

22 december 2017: Poehee…..weer een uitdaging aangegaan vandaag en overwonnen ook! ☺️ Mijn haren laten knippen en föhnen bij de kapper…🤔
Dankjewel lieve Paulien! Je was superlief en supervoorzichtig 👍🏻! Toch weer ff een heftig dingetje voor mij, zoals “alle weer de 1e keer na…dingen” voor mij heftig zijn… maar met een hoop geduld, tijd en durf en steun van m’n liefdes moet ik alle uitdagingen wel kunnen overwinnen…

29 december 2017: Een kleine update van mij en mijn herstel want zo zit het eerste weekje fijn thuis zijn er al weer op. En wat is het heerlijk om weer thuis te zijn👍🏻👌🏻, maar jeetje wat is het ook vermoeiend, zowel fysiek als mentaal 😔….
Fysiek gaat het met hele kleine stapjes wel steeds een stukje beter (ik kom zelfs weer een beetje aan), maar met name het mentale deel vind ik erg zwaar… Het dringt steeds beter en meer tot me door wat er allemaal is gebeurd en wat de gevolgen ervan zijn. En dat valt me echt niet mee 🙁.
De emoties overvallen me erg vaak. Ook de onzekerheid over alles is zwaar. In de toekomst kijken durf ik eigenlijk niet echt. De dag van morgen is al ver weg voor mijn gevoel…..
Maar ik blijf vechten, want ik wil zo graag mijn eigen ik en mijn heerlijke “gewone” leventje met m’n lieve schatten terug. De weg is heel lang en mijn ongeduld soms wat te groot, maar ik knok verder 💪🏻 (samen met m’n 2 grote liefdes, die de liefste schatten op aarde zijn ❤️)

31 december 2017: De laatste dag van het jaar 2017. Altijd een moment om het voorbijgaande jaar nog even te overdenken. Wat voor jaar was het?
Tja…. Het was een geweldig jaar met heel veel leuke dingen zoals een superreisje naar Barcelona, veel en lekker uit eten gaan, gezellige festivals bezoeken (bv The Flying Dutch en Concert At Sea), de verbouwing van het toilet en nog allemaal heerlijke concerten en andere leuke uitjes. Ik had ook het enorme voorrecht om oma te mogen spelen voor een heel lief klein jochie (Mayson💙). En natuurlijk hebben een supervakantie gehad op Kreta, weer helemaal verliefd geworden op Griekenland.
Maar ja…..toen werd het november en sloeg het noodlot toe 😢…..op de fiets aangereden door een auto met als gevolg zwaar hersenletsel en gebroken schedel, weken ziekenhuis opnames en weken opname in een revalidatiecentrum. En nu thuis (gelukkig thuis) nog verder revalideren.
Het is een bizarre en hele moeilijke tijd, je hele toekomst lijkt even volledig weggeslagen en je bent jezelf volledig kwijt. Gelukkig gaat het nu langzaam ietsje beter. Het is nog een lange weg die ik moet gaan, maar ik leef gelukkig nog en volledig herstel is nog steeds mogelijk.
Ik ben enorm dankbaar dat ik leef en het steeds een beetje beter gaat. Ik zit er af en toe goed doorheen, maar altijd zijn daar mijn lieve schatten Robin ❤️❤️❤️ en Julia ❤️❤️❤️ die me er doorheen slepen, evenals vele andere lieverds (en lotgenoten) 💋.
Het nieuwe jaar wordt ons jaar. Ben van plan helemaal te herstellen, al zal dat nog lang duren, maar we gaan er uiteindelijk een heel mooi, gelukkig en vooral gezond jaar van maken! En dat wens ik uiteraard iedereen toe.
Ik kan dit bericht niet afsluiten zonder iedereen die me heeft gesteund en dit nog steeds doen te bedanken. Het helpt me enorm! Dankjulliewel 😘😘😘

Afsluiting van de eerste weken na het ongeluk

Dit waren de Facebookberichten van de eerste weken na het ongeluk. Zo weer teruglezend, was ik toen nog wel heel optimistisch over de toekomst. Ik krijg bijna een beetje bewondering voor mezelf. En ik was echt niet zo positief, omdat alle artsen en therapeuten me dat voorhielden, hoor. Helemaal niet. Ze hebben me vanaf het begin goed duidelijk gemaakt dat het herstel heel lang ging duren en het echt geen zekerheid was dat ik 100% zou herstellen. Achteraf gezien maar goed dat ik zo positief was en dat ik toen nog niet wist, wat ik nu weet. Dat heeft me meermalen door een moeilijke periode heen gesleept. De komende tijd zal ik het jaar 2018 laten passeren. Ik kan nu niet aangeven of dat net zoveel of juist heel veel minder zal zijn. Ook van dat jaar heb ik echt geen idee hoe ik dat ervaren heb. Het is ook voor mij weer een verrassing. Ook dat is iets wat hersenletsel met je doet, althans bij mij, mijn geheugen is dramatisch. Echt een heleboel is weggevaagd. Ik heb inmiddels van verschillende therapeuten begrepen dat vooral de “jonge” herinneringen meestal verdwijnen door hersenletsel, omdat die nog geen tijd genoeg hebben gehad om zich te herhalen in je geheugen en zich dus goed te nestelen in je geheugen. Oudere herinneringen zul je je vaak beter kunnen herinneren. Alhoewel je daar vaak ook wel een beetje hulp bij nodig hebt. Gelukkig heb ik een super lieve man en dochter, die me altijd weer een beetje op weg helpen, waardoor ik dan bepaalde herinneringen toch wel weer boven komen drijven. Voor nu laat ik het even hierbij. Wordt dus vervolgd door 2018……